oprogramowanie komputerowe arisco reklama: PRODUCENT OBUWIA PROFILAKTYCZNEGO WAŁĘSA & PALUCH s.c.

Domy Prawo O DPS, Kontakt

wstecz

(aut. Grażyna Bokłaho - MEDI 3/2012; dps.pl 25.10.2012)



Grażyna Bokłaho - starszy technik fizjoterapii Dom Pomocy Społecznej w Białymstoku


Dom Pomocy Społecznej w Białymstoku, mieszczący się przy ulicy Świerkowej, jest przeznaczony dla 184 osób przewlekle somatycznie chorych. Współpracujące ze sobą działy: opiekuńczy i wspomagający już od pierwszego dnia pobytu mieszkańca wspierają go i pomagają mu w realizacji potrzeb oraz stwarzają warunki do jego wszechstronnej aktywizacji. Rola aktywności fizycznej u osób starszych jest niezmiernie ważna w opóźnianiu procesu starzenia. Uruchamiając aktywność fizyczną, a co za tym idzie pracę wszystkich narządów ciała, można liczyć na rozwój i kompensację sprawności.

W naszej placówce aktywność ruchowa ma odzwierciedlenie w różnych formach terapii zajęciowej oraz w działaniach z zakresu fizjoterapii i rehabilitacji. Prowadzone przez nas zajęcia usprawniające dla seniora wzbogacały się na przestrzeni lat o coraz to nowsze formy aktywności fizycznej. Potrzeba realizacji standardów europejskich sprawiła, że obecnie nasze wyposażenie rehabilitacyjne jest na bardzo dobrym poziomie.

Długoletnia praca z pacjentem geriatrycznym udowodniła, że najlepszą formą realizacji jego aktywności fizycznej są zajęcia grupowe. Jednak, aby mieszkańca zachęcić i zmobilizować do udziału w tego rodzaju zajęciach, należy najpierw, już w okresie adaptacyjnym, stawiać na jego indywidualność, stosując zabiegi fizykoterapeutyczne, indywidualne zajęcia ruchowe oraz indywidualną terapię relaksacyjną. Czynności te bez wątpienia przynoszą pozytywne efekty, powodując przede wszystkim zmniejszenie dolegliwości bólowych, a co za tym idzie poprawę stanu psychicznego mieszkańca.

 

Podopieczny chętnie korzysta z takiej formy pomocy. Na tym etapie wyłoniły się jednak pewne negatywne aspekty indywidualnych zajęć, takie jak: brak nawiązywania relacji z innymi mieszkańcami, skupianie się tylko na sobie i swojej chorobie, ograniczanie aktywności ruchowej tylko do czasu trwania zabiegu oraz niechęć do realizowania aktywności fizycznej we własnym zakresie. Spowodowało to konieczność zmiany stosowanych do tej pory metod rehabilitacyjnych i zastosowania nowatorskich form terapii ruchem.

Niezwykle pomocna okazała się nowo powstała struktura naszego Domu, w której znalazły się takie formy terapii, jak: terapia ruchem, terapia relaksacyjna, marsze Nordic Walking, gry i zabawy sportowe, rekreacja na świeżym powietrzu. Umożliwiła ona wytyczenie nowej drogi i wprowadzenie nowych metod aktywności fizycznej w opiece długoterminowej oraz stała się łącznikiem pomiędzy fizjoterapią a rehabilitacją psychologiczną.

Od tego momentu realizacja aktywności fizycznej mieszkańca w naszej placówce odbywa się dwuetapowo. W związku z tym pierwszym etapem pozostają zajęcia indywidualne, które są alternatywną formą spędzania wolnego czasu oraz ułatwiają przystosowanie się seniora do życia w domu pomocy społecznej.

Jest to czas, w którym rehabilitant zdobywa zaufanie podopiecznego, co pozwala na kontynuację podjętej aktywności ruchowej, która wypełniając wolny czas, ma przynosić radość, odprężenie, przyjemność oraz zapobiegać zniedołężnieniu. Zachęcony pozytywnymi efektami zajęć indywidualnych podopieczny wyraża chęć udziału w zajęciach grupowych. W skład tych zajęć wchodzą 45-min. ćwiczenia ogólnokształcące przeplatane ćwiczeniami oddechowymi, gry i zabawy ruchowe oraz ćwiczenia relaksacyjne. Główną częścią zajęć są w/w ćwiczenia ogólnokształcące, które odbywają się codziennie i mają na celu poprawę zakresu ruchomości w stawach oraz utrzymanie i/lub wzmocnienie siły mięśniowej, podtrzymanie sprawności fizycznej pozwalającej na samoobsługę, osiągnięcie równowagi psychicznej dającej przyjemność i zadowolenie. Zajęcia te prowadzone są przez dwóch rehabilitantów po to, aby bardziej skupić się na poprawności wykonywanych ćwiczeń przez poszczególnych mieszkańców.

Podstawowe zasady prowadzenia ćwiczeń to: ustawienie grupy w kole, umieszczenie podopiecznego w zasięgu wzroku rehabilitanta, indywidualne traktowanie każdego z ćwiczących, dobór odpowiednich przyborów gimnastycznych oraz bierne uczestnictwo osób przyglądających się zajęciom jako jedna z metod motywacji do późniejszego udziału w nich. Następnie podopieczni biorą udział w grach i zabawach ruchowych rozwijających koordynację wzrokowo-słuchową, słuchową, poprawiających orientację przestrzenną itp. oraz w zajęciach relaksacyjnych. Jedną z jej form są ćwiczenia relaksacyjne z muzyką. W trakcie zajęć w rytm muzyki następuje odbiór wrażeń słuchowych i przetwarzanie ich na ruch. Ćwiczenia te rozwijają estetykę, płynność i sprawność ruchu, dostarczają przeżyć emocjonalnych, wpływają na rozwijanie wyobrażeń, prowadzą do większej samodzielności, przełamują nieśmiałość i zahamowania.

Główna część zajęć, czyli ćwiczenia ogólnokształcące odbywają się każdorazowo, natomiast metodyka prowadzenia gier i zabaw ruchowych oraz ćwiczeń relaksacyjnych jest ustalana w danym dniu i zależna od kondycji fizycznej oraz samopoczucia grupy ćwiczących.

Ruchowe zajęcia grupowe nie tylko podnoszą sprawność fizyczną, ale również zwiększają integrację grupy, pozwalają osobom nieśmiałym nawiązać kontakty z współmieszkańcami, uwrażliwiają na potrzeby drugiego człowieka, są atrakcyjną formą spędzania czasu wolnego. Wysiłek fizyczny jest również najlepszym środkiem przeciwdziałającym stanom depresyjnym. Ważne jest to, aby podopieczny nie pozostawał przez dłuższy czas bezczynnie. Poprzez prowadzenie zajęć grupowych realizujemy więc nie tylko rehabilitację ruchową, ale również psychologiczną i społeczną.

Należy wspomnieć, iż bardzo ważną rolę pełni rehabilitant, który jest nie tylko instruktorem ćwiczeń, ale w pewnym sensie również psychologiem, który potrafi odpowiednio zareagować na zmieniające się samopoczucie mieszkańca.

Cyklicznie, cztery razy do roku, prowadzimy zajęcia integracyjne (dotyczą nowo przybyłych osób), które mają na celu pomoc w przełamaniu trudności w nawiązywaniu kontaktu z innymi oraz w odnalezieniu się w nowej rzeczywistości.

Aby założone cele i proponowane formy realizacji zajęć ruchowych przyniosły pożądane efekty wspomagamy je, prowadząc wewnętrzne szkolenia dla pracowników, tworząc Indywidualne Plany Wsparcia i starając się zachować ciągłość aktywności fizycznej mieszkańca poprzez jej kontynuację w życiu codziennym. Kolejną formą mającą na celu wsparcie naszych działań jest łączenie aktywności ruchowej z różnymi formami terapii zajęciowej. Odbywa się to zarówno poprzez organizowanie wspólnych zajęć podczas imprez okolicznościowych, jak i w trakcie codziennych zajęć.

Możemy zauważyć, że stworzony przez nas harmonogram zajęć przynosi pozytywne rezultaty. Ilość osób korzystających z różnych form aktywności fizycznej znacznie wzrosła. Grupowa terapia ruchem jest preludium do udziału w różnych formach terapii zajęciowej i dowodem na to, że starość może być całkiem odmiennym, nowym i pozytywnym okresem życia.