oprogramowanie komputerowe arisco

Domy Prawo O DPS, Kontakt

wstecz

W grudniu 2000 roku niepełnosprawni napisali list do Prezydenta RP, Premiera i kilku ministrów. Oto on...

" My, internetowa społeczność osób niepełnosprawnych zgromadzona wokół Usetnet'owej grupy dyskusyjnej pl.soc.inwalidzi, czując się dyskryminowani ze wszech miar, zwracamy się do Pana o pomoc, sygnalizując tym samym swoje wielkie zaniepokojenie o naszą przyszłość, o nasz los.

W naszej ocenie zbyt wiele środków przeznaczonych na rehabilitację zawodową i społeczną inwalidów jest marnotrawionych niewspółmiernie, do potrzeb. Z niepokojem obserwujemy, że często są one dzielone bez właściwej analizy i konsultacji ze środowiskiem osób niepełnosprawnych. Teraz, gdy Internet stał się dla nas prawdziwym oknem na świat, czyniąc to nowym (i nowoczesnym) sposobem na rehabilitację poprzez rozwój kontaktów, kształcenie się, pracę (Telepracę) także rozrywkę. Niestety, koszty jakie muszą ponosić niepełnosprawni są niewspółmierne do ich przychodów - którymi są głównie renty inwalidzkie.

W szczególnie trudnej sytuacji (i tym bardziej wymagającej zauważenia), są osoby posiadające znaczny stopień inwalidztwa a to ze względu na narządy ruchu, czyli te z porażeniami kończyn czy zanikami mięśni. Trudności tych osób z poruszaniem się predestynują je szczególnie by za pomocą Internetu mogli realizować swoje, często bardzo ambitne plany i marzenia. Mimo tej oczywistości, ponoszą oni, podobnie jak reszta społeczeństwa, takie same wydatki związane z dostępem do Internetu, gdy jednocześnie w uprzywilejowanej sytuacji są osoby ze znacznym ubytkiem wzroku lub słuchu.

Zwracamy się do Pana Prezydenta o sprawdzenie możliwości rozszerzenia o osoby z I gr i chorobami narządów ruchu - § 2 pkt. 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ŁĄCZNOŚCI z dnia 21 października 1996 r. (Dz. U. 1996 r. Nr 127 poz. 598) w sprawie określenia zakresu dostępu osób niepełnosprawnych do świadczonych usług pocztowych lub telekomunikacyjnych o charakterze powszechnym, a do czego uprawnienia daje mu art. 6 ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz. U. Z 1995 r. Nr 117, poz. 564 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496).

Apelujemy do Pana Prezydenta, by najszybciej, jak tylko można (np. podczas Spisu Powszechnego) podjęto prace nad utworzeniem BAZY DANYCH OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH, jako że takowej nie ma, a jest ona bezwzględnie konieczna, po to by pieniądze, wszelkie inne środki, pomoc i budowanie podstaw Niezależnego Życia Człowieka, tak by wszelkie działania miały właściwe umocowanie, by często skromne środki, które przeznacza się na potrzeby naszego środowiska były rozdzielane mądrze i by trafiały one tam, gdzie pojawia się potrzeba.

Przykładem negatywnej konsekwencji jest tegoroczny rozdział środków dla PFRON przeznaczonych na usuwanie barier architektonicznych, który nie mogąc być opartym na danych statystycznych, mimo dostosowania go do algorytmu rozdziału środków stanowił dalece niewystarczającą, w stosunku do rzeczywistych potrzeb i norm, pozycję kwoty przyznanej w tym roku na te cele dla Centrów Pomocy Rodzinie. W nawiązaniu do przedwakacyjnej debaty sejmowej w sprawie tworzenia społeczeństwa informacyjnego w Polsce, akcentujemy, że istotnie ważnym jest, by budowanie podstaw takiego społeczeństwa odbywało się ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb i aspiracji środowiska osób niepełnosprawnych.

Zwracamy się również z prośbą o poprawę organizacji pracy Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, tak by jego kontakt z naszym środowiskiem uwzględniał dotychczas niewykorzystywane możliwości, jakie w tej materii, daje Internet. Ważnym jest, by powołać terenowych (wojewódzkich) przedstawicieli Biura i wyposażyć ich w dostęp do Internetu aby umożliwić tym samym współdziałanie z internetową społecznością osób niepełnosprawnych. Ze swojej strony deklarujemy dołożyć wszelkich starań dla realizacji upowszechnienia technik internetowych w środowisku osób niepełnosprawnych w Polsce.

Wierzymy, że będziemy mogli wspólnie z Panem Prezydentem realizować nasze motto: "Nic co jest tworzone dla NAS nie może być wykonywane bez NASZEGO udziału"

Z wyrazami szacunku w imieniu Usetnet'owej grupy dyskusyjnej

pl.soc.inwalidzi
Leszek Konopa
Członek usetnet'owej grupy dyskusyjnej
pl.soc.inwalidzi
----------------------------------

W połowie czerwca br. nadeszła odpowiedź... z naszego ministerstwa :

MINISTERSTWO PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych Warszawa
13.06.2001 r.
00-362 Warszawa ul. Gałczyńskiego 4
BON 053.I-303/2001/IW

Pan Leszek Konopa
W odpowiedzi na Pana pismo w sprawie postulatów i opinii dotyczących sytuacji osób niepełnosprawnych , skierowane do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej , Prezesa Rady Ministrów , Ministra Pracy i Polityki Społecznej , które zostały przekazane do Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych � uprzejmie wyjaśniamy , że problemy osób niepełnosprawnych stanowią istotny element polityki społecznej.

Od 1991 roku podejmowane są intensywne działania mające na celu wyrównywanie szans osób niepełnosprawnych , niemniej z uwagi na bardzo szeroki zakres potrzeb i oczekiwań oraz interdyscyplinarny charakter problemów tego środowiska , proces kształtowania otoczenia przyjaznego osobom niepełnosprawnym musi być kontynuowany przez wiele lat , aby efekty były zauważalne w każdym mieście i każdej gminie.

Pierwszym aktem prawnym regulującym w sposób odrębny sytuację prawną osób niepełnosprawnych była ustawa z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych. Obecnie sytuację tę reguluje ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych { Dz. U. Nr 123 . poz.776 z póżn. zm }

Wprowadzony, zgodnie z założeniami reformy samorządowej, nowy podział zadań i przekazanie działań adresowanych do osób niepełnosprawnych na szczebel powiatu ułatwia osobom niepełnosprawnym bezpośredni kontakt ze służbami realizującymi te zadania , a środki finansowe przekazywane są starostom przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wg zasad określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 26 stycznia 1999 r w sprawie algorytmu podziału środków określonych zadań jednostek samorządu terytorialnego oraz sposobu przedstawiania sprawozdań o wykorzystaniu tych środków { Dz.U. Nr 8, poz. 73 }. Zgodnie z tym rozporządzeniem wysokość środków na dofinansowanie uczestnictwa osób niepełnosprawnych w turnusach rehabilitacyjnych i dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych, urbanistycznych , transportowych , w komunikowaniu się i technicznych uzależniona jest z jednej strony od liczby osób niepełnosprawnych { w danym powiecie i w całym kraju }, a z drugiej strony, od ogólnej kwoty środków przewidzianych w planie finansowym funduszu na dany rok na realizację zadań z zakresu rehabilitacji społecznej.

Jednocześnie wyjaśniamy , że możliwości skorzystania przez osoby niepełnosprawne z pomocy w rozwiązywaniu problemów wynikających z niepełnosprawności nie ograniczają się jedynie do rozwiązań ustawowych realizowanych przez starostów . Inną formą realizacji zadań związanych z integracją osób niepełnosprawnych ze środowiskiem osób pełnosprawnych są programy celowe.

Głównym zadaniem tych programów jest realizacja określonego sposobu pomocy indywidualnym osobom niepełnosprawnym, a tym samym przyczynianie się do rehabilitacji społecznej i zawodowej tych osób. Programy celowe realizowane są przez oddziały PFRON i jako zadania zlecone � przez samorządy powiatowe.

Natomiast odnośnie wykorzystania środków PFRON na likwidację barier architektonicznych informujemy , że ze środków Funduszu można uzyskać dofinansowanie do likwidacji barier w mieszkaniach indywidualnych osób niepełnosprawnych, a także w remontowanych obiektach i budynkach powstałych przed 1980 rokiem. Obowiązujące przepisy prawa budowlanego nakładają na inwestorów obowiązek uwzględnienia potrzeb osób niepełnosprawnych już na etapie projektowania i budowy , a także w przypadku modernizacji istniejących obiektów. Podstawową rolę w poprawie istniejącej sytuacji mają do odegrania samorządy terytorialne.

Niemniej pragniemy Pana poinformować , że dzięki wielkiemu zaangażowaniu środków Funduszu wiele mieszkań osób niepełnosprawnych , a także urzędów administracji centralnej i terenowej, urzędów pocztowych , urzędów pracy , placówek oświatowych , służby zdrowia przystosowanych zostało do potrzeb osób niepełnosprawnych. Działania związane z likwidacją barier są kontynuowane , jednak ze względu na środki finansowe , proces ten musi być rozłożony w czasie. Problemu tego nie można rozwiązać wyłącznie w oparciu o środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Natomiast odnośnie możliwości �rozszerzenia o osoby z I grupą i z chorobami narządu� - § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 21 pażdziernika 1996 r. w sprawie określenia dostępu osób niepełnosprawnych do świadczonych usług pocztowych lub telekomunikacyjnych o charakterze powszechnym { Dz.U.Nr 127 poz.598 } � Biuro Pełnomocnika Rządu ds.Osób Niepełnosprawnych uprzejmie wyjaśnia , że z dniem 1 stycznia 2001 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 lipca 2000r. Prawo telekomunikacyjne { Dz.U.Nr 73, poz.852}. Zmieniła ona brzmienie art.6 Ustawy z dnia 23 listopada 1990 r o łączności { Dz.U. Nr 117, poz 564 z 1995r} który do chwili wejścia w życie ustawy. Prawo telekomunikacyjne, stanowił podstawę do objęcia osób niepełnosprawnych szeregiem ulg przy świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym również ulgę w miesięcznej opłacie abonamentowej z tytułu korzystania z aparatu telefonicznego. Od 1 stycznia 2001 r. uprawnienia osób niepełnosprawnych w przedmiotowym zakresie reguluje art. 52 ustawy Prawo telekomunikacyjne. Nakłada ono na operatorów Świadczących powszechne usługi telekomunikacyjne szereg obowiązków w zakresie zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do tych usług.

Realizacja tych obowiązków polega jednak tylko na zakładaniu publicznych aparatów telefonicznych przystosowanych do używania przez osoby niepełnosprawne oraz oferowaniu osobom niepełnosprawnym urządzeń końcowych przystosowanych do używania przez te osoby , jeżeli używanie takich urządzeń jest niezbędne do zapewnienia im dostępu do usług powszechnych.

Przepisy przyznające w dziedzinie usług telekomunikacyjnych inne , nie wymienione w tym artykule, uprawnienia osobom niepełnosprawnym, w tym również gwarantujące ulgę w miesięcznej opłacie abonamentowej, jako nie mające już oparcia w nowych unormowaniach, utraciły w tym zakresie moc obowiązującą.

Ponadto informujemy, że w narodowym spisie powszechnym , który zostanie przeprowadzony w maju 2003 roku zidentyfikowane zostaną wszystkie osoby niepełnosprawne , co z pewnością wpłynie pozytywnie na rozdział środków PFRON przekazywanych powiatom na podstawie algorytmu. Natomiast stworzenie bazy danych osób niepełnosprawnych { jak sugeruje Pan w swoim piśmie} jest sprzeczne z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych.

Odnośnie przedstawionej przez Pana propozycji poprawienia organizacji pracy w naszym Biurze poprzez uruchomienie internetu, pragniemy wyjaśnić, że Ministerstwo Pracy i polityki Społecznej oraz Biuro Pełnomocnika są włączone do sieci internetowej. Dowodem tego jest Pańska korespondencja z nami poprzez internet. Natomiast sugestia powołania terenowych przedstawicieli Biura nie ma racji bytu, bowiem działające od trzech lat Powiatowe Centra Pomocy Rodzinie są podstawowym ogniwem samorządu powiatowego powołanym do rozwiązywania problemów socjalnych społeczności lokalnej, w tym osób niepełnosprawnych.

Dyrektor Biura
Jan Lach
------------------------

KOMENTARZ DPS FORUM:


Panu Leszkowi gratulujemy samozaparcia i cierpliwości. Pół roku krążenia po różnych biurkach i szafach, pozwoliło w ministerstwie znaleźć kogoś, kto na list odpowiedział.

Oczywiście, jest to rzeczowa, poparta paragrafami odpowiedź. Jeśli niepełnosprawni oczekiwali poważnego listu - to go mają. Jeśli szukali pomocy i nadziei na rozwiązanie swoich problemów, bardzo się przeliczyli.

Po opublikowaniu listu i odpowiedzi na grupie usenetowej, komentarze innych niepełnosprawnych nie ukrywały rozżalenia i złości. Pan minister mógł poczytać parę niezbyt przyjemnych epitetów na temat swojej pracy. Gdyby do grupy zaglądał wcześniej, wiedziałby z pewnością, jak realnie wygląda sytuacja osoby niepełnosprawnej w naszym kraju. W skórzanych fotelach jest jednak zbyt wygodnie...