zamknij [x]
oprogramowanie komputerowe arisco

Domy Prawo O DPS, Kontakt

wstecz

Opinie członków Ogólnopolskiej Konfederacji Pracodawców Socjalnych 24.07.03.

Do Konfederacji i Przyjaciół

W załączeniu przesyłam opinie członków Ogólnopolskiej Konfederacji Pracodawców Socjalnych, które dotarły do mnie w ostatnich dniach, a które przedstawiłem dzisiaj Panu Premierowi Jerzemu Hausnerowi.

Spotkanie trwało okol 45 min i w całości dotyczyło �filozofii pomagania� i konieczności zmian systemowych w �pomocy społecznej�.

Jestem przekonany, ze stanowisko organizacji obywatelskich jest jasno zdefiniowane i ma pełne szanse akceptacji przez stronę rządową. Jak się wydaje �Konfederacja� będzie brała czynny udział w przygotowywaniu nowej ustawy o pomocy społecznej. W przyszłym tygodniu możemy spodziewać się stosownych decyzji.

Serdecznie pozdrawiam
Tomasz Sadowski

Katolicka Wspólnota Chleb Życia

24/07/03

Sz.Pan Jerzy Hausner
Vice Premier, Minister Pracy i Polityki Społecznej

Jako organizacja od szeregu lat organizująca działania w sferze pomocy społecznej postanowiliśmy zabrać głos w dyskusji na temat projektu Ustawy o Pomocy Społecznej.

Zwracamy Pana uwagę na szkodliwe zachowywanie starego modelu pomocy społecznej. Model ten nie sprawdza się obecnie, nie opisuje rzeczywistości i nie służy rozwiązywaniu problemu ludzi zepchniętych na margines. Jest ponadto kosztowny dla państwa i utrudnia pracę na rzecz najuboższych obywatelom zrzeszonym w organizacjach.

  1. Przepisy ustawy nie opisują rzeczywistości ponieważ nie biorą poważnie pod uwagę istnienia i działalności organizacji obywatelskich, które nadal traktowane są jako klienci instytucji państwowych, a nie organizatorzy, a zatem równoprawni partnerzy służb państwowych/ w tym samorządowych/. Faktycznie organizacje są głównymi organizatorami pomocy społecznej w wielu dziedzinach : bezdomność, przemoc w rodzinie, samotne macierzyństwo, zapobieganie i leczenie uzależnień, opieka hospicyjna, coraz częściej skuteczna walka z bezrobociem itp.Tego ustawa nie zauważa i nie opisuje.
  2. Ustawa utzrymuje wirtualne pojęcia i działania, które w obecnej jej wersji nie sprawdziły się lub nawet nie były wprowadzane w życie, często dlatego, ze były .....delikatnie mówiąc nierozsądne. Np. program wychodzenia z bezdomności ustalany pomiędzy OPS a osobą bezdomną. Ośrodki Pomocy Społecznej nie mają takich możliwości ani przygotowania do realizacji tego zapisu. Programy takie realizują w swoich placówkach organizacje. Podobnie rzecz się ma z Centrami Kryzysowymi dla ofiar przemocy.
  3. Ustawa skupiona jest na szczegółowym opisie świadczeń finansowych dla osób w trudnej sytuacji/ nota bene już dzisiaj nie wypłacanych z powodu braku środków/ , natomiast jej zapis nie stymuluje pracowników socjalnych do działań wspierających osoby w trudnych sytuacjach w sposób Ť pozafinansowy ť. Tę właśnie pracę wykonują często organizacje obywatelskie natrafiając na mur obojętności i niezrozumienia ze strony struktur państwowych. Przyczyną owego muru jest właśnie funkcjonujący i zapisany ustawowo obecny model pomocy społecznej i program kształcenia kadr dopasowany do niego.
  4. System pomocy społecznej w obecnym kształcie i taki, jaki propnuje nowelizacja ustawy jest kosztowny finansowo i społecznie ponieważ :
    1. ograniczenie roli służb socjalnych do dystrybutorów środków finansowych stanowi marnotrastwo kadr i etatów, potęguje biurokrację.
    2. ogranicza lub utrudnia działalność organizacji obywatelskich dysponujących doświadczeniem, kadrą i zaangażowaniem, a także dużym potencjałem środków w postaci lokali, sprzętu, dostępu do pozabudżetowych źródeł finansowania . Wszstko to powinno być chronione i wspierane przez państwo aby służyło jej obywatelom.
    3. osoby korzystające z obecnego systemu pomocy społecznej nie uzyskują realnego wsparcia ani w sferze materialnej ani życiowej. Nie ma po prostu efektów lub są niewspólmierne do kosztów. Żeby mieć efekt trzeba bowiem po pierwsze zainwestować, a po drugie wykorzystać wszystkie możliwości produkcyjne firmy, jaką jest państwo. Możliwości organizacji obywatelskich są krępowane, a służby państwowe nie są stymulowane do działań i współpracy. Organizacjom utrudnia się dostęp do środków finasowych i darowizn.

Piszemy te uwagi bardzo ogólne licząc na zaintersowanie Pana Premiera nabrzmiałymi problemami społecznymi. Nie podajemy konkretnych przykładów, ale chętnie powyższe tezy nimi uzupełnimy.

Z wyrazami szacunku

S.Małgorzata Chmielewska

STOWARZYSZENIE POMOCY WZAJEMNEJ �BARKA�
Strzelce Opolskie, 23.07.2003r.

Prof. Jerzy Hausner
Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej

Przemiany ustrojowe w Polsce rozpoczęte w 1989 roku doprowadziły do wolności politycznej, reform gospodarczych, powstania samorządu terytorialnego, decentralizacji Państwa. Jak dotąd większość spraw społecznych organizowanych od strony Państwa określa i wyznacza Ustawa o Pomocy Społecznej z dnia 29 listopada 1990 roku. Ten dokument określa wyraźnie i wskazuje jednoznacznie, że Państwo w swojej polityce społecznej koncentruje się na własnych instytucjach, tak jakby w polu jej polityki nie istniały inne podmioty, instytucje wobec których Państwo powinno być służebne. Z całą pewnością utrzymanie zapisów i sformułowań obowiązującej ustawy jest dzisiaj szkodliwe, bowiem z jednej strony podkreśla iluzoryczną wszechmoc Państwa, z drugiej lekceważy realny rozwój struktur wspólnot obywateli. Uwzględniając czas w jakim ustawa powstawała można powiedzieć, że jej twórcy w małym stopniu uwzględniali wizję społeczeństwa otwartego, ducha solidaryzmu społecznego jak i zasadę subsydiarności. Jest to podejście w dalekiej mierze nieadekwatne, dzisiaj podejście to postrzegamy zupełnie inaczej.

Nadszedł od dawna wyczekiwany czas na realizację projektów związanych z rozwojem społeczeństwa obywatelskiego , również na regulacje prawne pomiędzy Państwem a instytucjami obywatelskimi. Dzisiaj tworzenie Ustawy o Pomocy Społecznej rozpocząć się powinno od strony właściwej, czyli wreszcie od obywatela, Państwo powinno być instytucją integrującą i koordynującą działaniami w najszerzej rozumianych polach, w tym pomocy społecznej. Celem opieki i pomocy społecznej oraz jej instytucji niech będzie osoba ludzka, jej zintegrowane uczestniczenie w życiu wspólnoty społecznej, poszanowanie godności i praw do rozwoju , pomoc w pokonywaniu niedostatków związanych z wiekiem, możliwościami fizycznymi, defektami moralnymi w powiązaniu z wymiana wzajemną w ramach wspólnoty oraz podziałem dóbr. Należy w polityce społecznej Państwa promować system działań problemowo � zadaniowych, który uwzględnić może pomoc całościową, wielopłaszczyznową biorącą pod uwagę prawidłowości rozwoju człowieka i grup społecznych.

Ten materiał powstał dzięki wierze, że zmiany są możliwe. Mamy nadzieję, że choć w części wpłyniemy na tych, od których zależą losy przegranych i odrzuconych.

Panie Premierze, dzięki wprowadzeniu odpowiednich zapisów do �nowej� Ustawy o Pomocy Społecznej powinniśmy na ich losy znacząco wpłynąć.

Z poważaniem:Stowarzyszenie Pomocy Wzajemnej �Barka� w Strzelcach Opolskich.
Ks. Józef Krawiec
Adrian Matuszczyk

Fundacja Pomocy Samotnej Matce
ul. Garbary 22
61 - 867 Poznań

Poznań dn. 23.07.2003

Panie Premierze.

Pracujemy od 1978r usiłując nieść wszechstronną pomoc rodzinom niepełnym � rodzicom samotnie wychowującym dzieci w większości są to samotne matki. Nasi podopieczni to mieszkańcy Poznania i okolic, ale również samotne matki, które znalazły się w sytuacji kryzysowej pochodzące z całej Polski i przez różne pokrewne organizacje trafiły do nas.

Od początku naszej pracy współpracujemy z Ośrodkami pomocy społecznej, samorządami powiatowymi, samorządem wojewódzkim i administracją państwową.

Każdy element współpracy zależy od:

  1. Postanowień ustawowych
  2. Zarządzeń wykonawczych
  3. Postaw i interpretacji urzędników, które z kolei zależą nie tylko od treści 1. i 2. ale również od ogólnego tenoru tych dokumentów.
  4. Umiejętności negocjacyjnych.

Umiejętności negocjacyjne nie wystarczą, jeśli ustawa i zarządzenia nie postawią do końca jasno, kierując się konstytucyjną zasadą pomocniczości, równości podmiotów organizujących pomoc społeczną. Bo, że jako organizacja obywatelska tą pomoc organizujemy na równi z samorządem i administracją państwową, nie mamy żadnych wątpliwości.

W projekcie ustawy, który dotarł do nas pocztą elektroniczną tej równości w organizowaniu pomocy społecznej nie da się zauważyć.

W dalszym ciągu mimo zapisów o współpracy w pierwszych paragrafach, dalsze szczegółowe zalecenia ustawy nie pokazują koniecznego równego traktowania urzędowej pomocy społecznej z pomocą społeczną świadczoną przez organizacje obywatelskie.

Organizacje obywatelskie postawione są w sytuacji nieustających petentów nie traktowanych demokratycznie i poważnie. Na przykład w komisjach konkursowych gdzie oceniane są wnioski znajdują się sami etatowi urzędnicy. I mamy wiele przykładów na to, że dotacje przyznawane są metodą �uznaniową�.

W odniesieniu do pomocy rodzinom niepełnym widzimy �novum�, którego skutków nie do końca umiemy przewidzieć � Domy Matki i Dziecka - dla kobiet w kryzysie bezdomnych w ciąży i z dziećmi mają się przekształcić w Ośrodki wsparcia. Uważamy, że gdyby za tą innowacją szła możliwość zatrudniania profesjonalnych doradców, tworzenia grup wsparcia i innych metod aktywizacji matek oraz fachowa opieka nad dziećmi było by to na pewno b. dobre. Domy dla Matek z dziećmi większości prowadzone przez kościelne jednostki prawne i organizacje obywatelskie na dzień dzisiejszy nie mają tych możliwości z powodu braków finansowych. Wszystko to mogłaby zapewnić nowoczesna ustawa o pomocy społecznej spójna z podobnymi regulacjami prawnymi w krajach Unii Europejskiej.

Łączę wyrazy szacunku ˇˇˇˇAnna Stecka

UWAGI DO PROJEKTU USTAWY O POMOCY SPOŁECZNEJ

Dotychczas podstawowym instrumentem działania państwa na rzecz grup wykluczonych, długotrwale bezrobotnych i o obniżonej zdolności do pracy były działania pasywne, ograniczone do środków pomocy społecznej (świadczenia socjalne), z pominięciem innych instrumentów integracji społeczno-zawodowej, jak edukacja socjalna i zawodowa oraz pomoc w zatrudnieniu. W rezultacie zamiast rozwiązywać problemy grup wykluczonych dotychczasowa polityka była bardziej ich przechowalnią. Jednak w ostatnim okresie ma miejsce wyraźna zmiana kursu i wyłanianie się zrębów bardziej inkluzyjnej polityki wobec grup najsłabszych na rynku pracy, która zawiera znacznie szerszy zakres instrumentów i podmiotów, niż obowiązująca dotąd koncepcja ograniczania marginalizacji społecznej. Poza dotychczasową techniką opiekuńczą (świadczenia socjalne pomocy społecznej) mieszczą się w niej także takie narzędzia, jak technika zaopatrzeniowa zabezpieczenia społecznego w formie usług niematerialnych (ochrona socjalna w formie poradnictwa, pośrednictwa pracy, informacji o prawach i uprawnieniach) oraz polityka edukacyjna i polityka zatrudnienia.

Inicjatywy rządu polskiego, w tym szczególnie ustawa o pożytku publicznym i wolonariacie, projekt ustawy o zatrudnieniu socjalnym, projekt programu budownictwa socjalnego oraz program kształcenia ustawicznego stanowią sygnały wyłaniania się polityki ograniczania ubóstwa i wykluczenia społecznego, zorientowanej na integrację społeczno-zawodową grup najsłabszych przez jednoczesne wykorzystywanie instrumentów pomocy społecznej i ochrony socjalnej z edukacją i wspieraniem zatrudnienia oraz włączającej organizacje obywatelskie do realizacji zadań w tym zakresie na zasadach partnerskich. Te programy rządu powstały w dużej mierze we współpracy z organizacjami obywatelskimi, które jak była o tym mowa niniejszym tekście wypracowały nowatorskie formy integracji społeczno-zawodowej osób bezdomnych, uzależnionych i chorujących psychicznie.

Nowe rozwiązania podejmowane w Polsce w zakresie ograniczania ubóstwa i wykluczenia społecznego zbiegają się z inicjatywami prointegracyjnymi podejmowanymi w krajach UE, a także w innych rozwiniętych krajach świata, i to niezależnie od modelu polityki społecznej (Dania, Niemcy, Stany Zjednoczone).

Uznając nieskuteczność i szkodliwość dotychczasowego podejścia pasywnego w pomocy społecznej utrwalającego biedę i poszerzającego skalę ekskluzji społecznej należy dokonać zdecydowanej zmiany kursu w nowelizowanej właśnie ustawie o pomocy społecznej poprzez dążenie do podniesienia poziomu zatrudnialności i wzmocnienia działań integracyjnych o charakterze ekonomicznym i społecznym i wiązanie technik zaopatrzeniowych (ochrona socjalna) z technikami opiekuńczymi (pomoc społeczna) oraz polityką zatrudnienia oraz uczynienie z organizacji obywatelskich integralnego elementu nowego systemu pomocy społecznej. Pracownikom socjalnym pomocy społecznej i animatorom organizacji obywatelskich działających w obszarze pomocy społecznej i usług socjalnych do udzielania skutecznej pomocy niezbędne są dziś trzy podstawowe narzędzia:

  1. dobre prawo,
  2. stabilne środki publiczne
  3. integracja organizacji obywatelskich z systemem publicznej pomocy społecznej na zasadzie równości podmiotów poprzez rozdzielenie zasady finasowania od dostarczania usług z tego zakresu i równouprawnienie podmiotów obywatelskich w dostarczaniu pomocy publicznej na równi z jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, podobnie jak ma to miejsce w innych krajach UE ( Niemcy, Wielka Brytania, Francja).

Ewa Leś ,UW

Warszawa 03.07.23.

Zobacz też: