oprogramowanie komputerowe arisco

Domy Prawo O DPS, Kontakt

wstecz

Przesyłam uwagi zgłoszone do projektu ustawy o zawodzie "pracownik socjalny" przez pracowników socjalnych OPS Dzielnicy Warszawa Śródmieście.

Andrzej Gocłowski

Głos pracowników socjalnych Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Śródmieście m. st. Warszawy w sprawie projektu ustawy o zawodzie "pracownik socjalny".

Po szczegółowym zapoznaniu się z przygotowanymi założeniami do ustawy o zawodzie pracownika socjalnego oraz po burzliwej dyskusji sformułowaliśmy następujące uwagi:

W artykule 4. dot. zadań pracownika socjalnego jest mowa m.in. o �udziale w rozwijaniu infrastruktury odpowiadającej zmieniającym się potrzebom społecznym� oraz �zapobieganiu marginalizacji osób i grup, a także przeciwdziałaniu negatywnym zjawiskom w środowisku lokalnym�. Uważamy, że są to zapisy zbyt ogólne i patetyczne. Naszym zdaniem powinna być mowa raczej o �czynnym współudziale z innymi instytucjami oraz organizacjami pozarządowymi, przy jednoczesnym inicjowaniu właściwych działań�. Uznajemy tym samym swoją rolę w pewnych procesach za konieczną, cenną, ale nie decydującą. Dajemy też innym szanse się wykazać. Pracownik socjalny nie tylko może, ale i powinien przede wszystkim współdziałać z instytucjami, organizacjami, fundacjami i stowarzyszeniami działającymi na danym terenie. Uczyńmy się raczej koordynatorami takich działań realizując to przy wykorzystaniu powagi instytucji, którą reprezentujemy, korzystając ze swoich bogatych doświadczeń i wiedzy teoretycznej.

Skoro w zadaniach pracownika socjalnego pojawiają się takie kwestie jak reakcja na negatywne zjawiska w środowisku lokalnym, to w celach działalności zawodowej (art. 3) powinien znaleźć się również zapis o zapobieganiu tego typu zjawiskom, czy niwelowanie ich skutków właśnie w środowisku lokalnym.

Art. 5. ustala, że wykonywanie zawodu pracownika socjalnego polega m.in. na �dokonywaniu diagnozy przypadku�, �rozeznaniu sytuacji osoby lub rodziny�, �opracowaniu planu pomocy�, �wdrożeniu projektu socjalnego� � są to trafne sformułowania, stanowiące pewną logiczną całość, ale zwróciło naszą uwagę, że w odniesieniu do środowiska lokalnego mowa jest tylko o �prowadzeniu działań profilaktycznych i innowacyjnych�. A co z rozeznaniem problemów i potrzeb tego środowiska, postawieniem trafnej diagnozy społecznej, napisaniem projektu możliwych do podjęcia i realizacji działań � do tego jesteśmy przygotowani - a zapis o koordynowaniu przez pracownika socjalnego działań instytucji i organizacji pomocowych zalegalizowałby naszą profesjonalną rolę społeczną w środowisku lokalnym. Ponieważ jednym z celów tej ustawy ma być podniesienie prestiżu pracowników socjalnych proponujemy zapis, że wykonywanie zawodu pracownika socjalnego polega również na profesjonalnym opiniowaniu i kontroli z ramienia samorządu funkcjonowania organizacji pozarządowych działających na danym terenie w zakresie pomocy społecznej.

Ustawa w proponowanej wersji nakłada na pracowników obowiązek podnoszenia kwalifikacji zawodowych i ustala poszczególne stopnie specjalizacji. Cieszy nas to zaostrzenie, które zapobiegnie zatrudnianiu w zawodzie osób nieprzygotowanych, ale brak nam zapisu zobowiązującego zakład pracy do finansowania szkolenia i udzielenia urlopu szkolnego pracownikowi decydującemu się na zdobywanie specjalizacji z dziedziny zgodnej z zapotrzebowaniem pracodawcy.

Art. 24. stwierdza, że Krajowa Rada Pracowników Socjalnych ma za zadanie m.in. prowadzić coroczną ocenę działań prowadzonych przez Krajową Radę Pracowników Socjalnych. Podobnie rzecz się ma z samooceną własnej działalności prowadzoną przez Regionalną Radę Pracowników Socjalnych. Chyba nie jest najszczęśliwszym rozwiązaniem, jeżeli jakikolwiek organ dokonuje samooceny. Skoro członkowie Krajowej Rady są wybierani przez rady regionalne, to być może zgromadzenie przewodniczących rad regionalnych mogłoby dokonywać oceny pracy Krajowej Rady. Z kolei rady regionalne może powinny być oceniane i rozliczane przez zgromadzenie ogólne przewodniczących kół w danym regionie. Wydaje nam się, że w innym przypadku trudno jest mówić o uczciwości, czy samorządności - o jakiejkolwiek kontroli nie wspominając. Zaniepokoił nas również brak zapisu o możliwości i trybie odwołania poszczególnych członków KRPS oraz o trybie ewentualnego rozwiązania tego ciała. Nie została także określona sprawa wynagrodzenia za pracę w Radzie. Proponujemy, aby w zakres działań KRPS wpisać również inicjowanie i prowadzenie badań naukowych z dziedziny nauk społecznych. W celu realizacji tego zamierzenia, należałoby powołać przy KRPS Radę Programową czuwającą nad celowością badań oraz zabiegającą o wdrażanie wniosków wynikających z rezultatów badań. Sugerujemy również dodanie zapisu o uzgadnianiu (konsultowaniu) przez KRPS realizacji najważniejszych zadań z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego. Umożliwi to większe zainteresowanie właściwego ministra sprawami pracowników socjalnych. Jednym ze sposobów podniesienia rangi zawodu byłoby ustawowo zagwarantowane uczestnictwo przedstawiciela KRPS w posiedzeniach Komisji Trójstronnej.

W art. 29 znajdujemy zapisy o sądzie dyscyplinarnym oraz rzeczniku dyscyplinarnym, natomiast brak jest szczegółowych ustaleń na temat zakresu ich obowiązków. Nie jest również określone, kto uchwali regulamin sądów i rzeczników, który regulowałby prowadzone przez nich postępowanie dyscyplinarne.

Przykro nam, że w całej kafeterii zadań Krajowej Rady Pracowników Socjalnych nie ma ani słowa o dbaniu o interesy naszej grupy zawodowej, obronie, solidarności, możliwości wymiany doświadczeń, działaniach integracyjnych itp. Uważamy, że przedstawiony nam projekt wymaga jeszcze istotnych zmian w zakresie uprawnień pracowników socjalnych.

Ważną rzeczą, o jakiej się nie wspomina jest ustalenie warunków płacy pracowników socjalnych, określenia jej najniższego poziomu. Proponujemy zapis, aby wynagrodzenie pracowników socjalnych przybliżyć do zarobków innych pracowników samorządowych w danej gminie.

Zdając sobie sprawę jak ciężka i wyczerpująca jest nasza praca proponujemy podniesienie wymiaru urlopu dodatkowego do 12 dni, co dwa lata. Pragniemy również, aby ustawa dawała możliwość 6-miesięcznego płatnego urlopu dla podreperowania zdrowia, nadwątlonego stałymi kontaktami z trudnymi klientami. Codzienny kontakt z klientami odbiegającymi od uznanej normy funkcjonowania społecznego rodzi napięcie i permanentny stres, a brak odpowiedniej do tego gratyfikacji i możliwości odreagowania jest bardzo obciążający. Wydaje nam się również zasadna możliwość wcześniejszego przejścia na emeryturę (jest oczywistym, że 62-letni pracownik nie będzie w pełni efektywny w pracy terenowej).

Zdając sobie sprawę z różnic, jakie mają miejsce w standardach wykonywania zawodu pracownika socjalnego, proponujemy ustalenie dodatku dla pracowników terenowych za pracę w trudnych warunkach. Aby ulżyć poszczególnym OPS-om w ich trudnej sytuacji finansowej proponujemy zagwarantować terenowym pracownikom socjalnym 50 % zniżkę na przejazdy środkami komunikacji.

Mamy nadzieję, że nasze uwagi będą przydatne dla twórców ustawy,

Z wyrazami szacunku,
Pracownicy Socjalni
OPS Warszawa Śródmieście

Warszawa, dnia 1 sierpnia 2003 roku

Zobacz też: