 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Ustawa o zawodzie pracownika socjalnego - dyskusja 1-3 2005 (mat. nadesłany: Andrzej Gocłowski; DPS Forum 20.03.2005)
Samorządowcy o samorządzie pracowników socjalnych - Ustawa o zawodzie pracownika socjalnego Przynależność pracowników socjalnych do samorządu
zawodowego nie powinna być przymusowa - uważają samorządowcy z Zespołu
ds. Ochrony Zdrowia Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.
( www.samorzad.pap.pl ).
O obowiązku takim stanowi art. 5. ustawy o zawodzie pracownika socjalnego
i samorządzie zawodowym pracowników socjalnych ("Pracownicy
socjalni są zorganizowani na zasadach obowiązkowej przynależności
do samorządu zawodowego pracowników socjalnych (...)"). Samorządowcy są zdania, że przynależność do samorządu zawodowego powinna być zorganizowana na zasadzie dobrowolności. Wymuszanie członkostwa bez związanych z tym przywilejów jest zbyt daleko idące. Strona samorządowa Zespołu zgadza się, że specjalizacja zawodowa i awans pracowników socjalnych są "dobrą drogą". Wymóg przepracowania 5 lat w zawodzie pracownika socjalnego, aby uzyskać dodatkowy urlop wypoczynkowy samorządowcy uważają za zbyt rygorystyczny. Ich zdaniem może dochodzić do sytuacji, kiedy ktoś "nie doczeka" dodatkowego urlopu, ponieważ z rożnych powodów wcześniej zrezygnuje z zawodu. Samorządowcy zastanawiali się nad zapisem przewidującym, że pracownikowi socjalnemu przysługuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pracy, kiedy nie ma możliwości zorganizowania dojazdu środkami pozostającymi w dyspozycji jego pracodawcy. Ostatecznie samorządowcy z Zespołu przyjęli do wiadomości informacje o pracach nad projektem i przekazali resortowi swoje uwagi dotyczące niektórych zapisów. źródło: www.samorzad.pap.pl Trwają konsultacje społeczne projektu ustawy o zawodzie pracownika socjalnego i samorządzie zawodowym pracowników socjalnych. Konsultowany jest projekt ustawy w wersji MPS z dn. 28.02.2005 r. Z grona podmiotów, do którch Ministerstwo Polityki Społecznej skierowało mocno okrojoną wersję projektu od wielu lat przygotowywanego przez środowisko pracowników socjalnych, a od blisko 2 lat również przez Zespół Zadaniowy powołany przez Radę Pomocy Społecznej - znamy obecnie tylko ogólne stanowisko PTPS, które zamirza prowadzić mediacje z Rządem oraz Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. Projekt MPS został przesłany do konsultacji z następującymi partnerami społecznymi:
źródło: Andrzej Gocłowski ops.pl List otwarty do pracowników socjalnych
Socjalny impas trzeba przełamać ! Rozwaga i troska nie tylko o środowisko pracowników socjalnych, ale nade wszystko o tych, których pracownicy socjalni reprezentują, a więc ludzi na ogół bezimiennych i pomijanych, nie mających szans na wypowiedzenie swojego bólu i protestu z powodu biedy, braku pracy, braku dachu nad głową i wykluczenia społecznego skłania mnie do zabrania głosu w kwestii przyspieszenia prac nad ustawą o samorządzie zawodowym pracowników socjalnych. Najwyższy już czas, aby grupa pracowników socjalnych w Polsce (ok. 17 tys. osób) doczekała się dookreślenia wykonywanej profesji i zawód pracownika socjalnego został podniesiony do rangi zawodu zaufania publicznego. Najwyższy też czas, by grupa ta, skądinąd liczna, ale przecież rozproszona po terenie całego kraju, posiadała własny samorząd, który w sposób skuteczny i wiarygodny mógłby mówić o pracy socjalnej i pomocy społecznej, wskazując najistotniejsze potrzeby społeczne w oderwaniu od koniunktury bieżącej polityki i lokalnych konfiguracji władzy. Projekt ustawy o zawodzie pracownika socjalnego i samorządzie zawodowym, którego podstawy zostały wypracowane przez Zespół Zadaniowy działający przy Radzie Pomocy Społecznej, doczekał się realnego kształtu. Ministerstwo Polityki Społecznej przygotowało dokument, który ma szansę być przedłożony do dalszych prac legislacyjnych Sejmowi RP. Projekt ustawy po korektach ministerialnych w niektórych fragmentach nie zadowala nawet ludzi środka, bo każdy liczył, że jednak będzie coś więcej, ale nie należy z tego powodu wracać dziś do punktu wyjścia. Prawie dwa lata minęły od momentu, kiedy zaczęto sondować opinie środowiska, którego przyszła ustawa miałaby dotyczyć. Zespół, z którego przedstawicielami miałem możliwość współpracować, zbierał mozolnie wszelkie głosy i uwagi, i opracował projekt ustawy o samorządzie pracowniczym. Środowisko pracowników socjalnych jest o krok od podkreślenia swojej tożsamości zawodowej. Trzeba jak najszybciej zawrzeć kompromis między oczekiwaniami a propozycjami rządowymi, by projekt ustawy został przekazany Sejmowi. Dalsze rozmowy powinny się już odbywać z udziałem zainteresowanych parlamentarzystów, od stanowiska których zależeć przecież będzie ostateczny kształt ustawy. Szansy na uchwalenie ustawy nie można zaprzepaścić, a w przyszłości, po gruntownych przemyśleniach, można się starać o zmianę niektórych jej zapisów. To zawsze przychodzi łatwiej niż zebranie od nowa wszystkich sił i szukanie od początku sojuszników do osiągnięcia celu, jaki obecnie zdaje się być tuż na wyciągnięcie ręki. Czując się moralnie odpowiedzialny za dalsze losy dokumentu niezwykle istotnego dla środowiska, z którym od wielu lat jestem zawodowo i mentalnie związany, pragnę zaapelować do wszystkich pracowników socjalnych, kierowników i dyrektorów jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w Polsce o zapoznanie się z projektem ustawy przygotowanej przez Ministerstwo Polityki Społecznej. Nie po to jednak, by projekt storpedować, ale po to, by zdać sobie sprawę z tego, co naprawdę jest ważne. Mam wielką nadzieję, za czym też gorąco obstaję, że zwyciężą racje, iż prawne usankcjonowanie zawodu pracownika socjalnego umacnia pozycję jego wykonawców, dodaje im prestiżu i zabezpiecza ich prawa oraz pośrednio prawa osób, które reprezentują. Zróbmy wszystko, żeby ta inicjatywa nie spaliła na panewce. Ryszard Majer Komitet Ministrów Rady Europy o pracownikach socjalnych - przeczytaj... Pracownicy socjalni Od ponad dwóch lat pracownicy socjalni starają się o utworzenie samorządu zawodowego. Chcą, by ich profesja była zawodem zaufania publicznego. To pozwoli im na reprezentowanie interesów przez samorząd zawodowy. Rząd zgadza się na samorząd, jednak na niektóre przywileje nie. Pracownicy socjalni twierdzą, że obecnie bardzo łatwo można uzyskać status profesjonalisty. Legitymację pracownika socjalnego może wydać każda jednostka pomocy społecznej. Prezes Polskiego Towarzystwa Pracowników Socjalnych uważa, ze jeśli nie będzie podniesiona ranga zawodu, to wkrótce w Polsce nie będzie profesjonalnej kadry. Rząd chce, by rejestr pracowników socjalnych, na który będą wpisywane osoby z prawem wykonywania zawodu, prowadziła Rada Krajowa. Ma ona też uchwalić kodeks etyki zawodu. Samorząd ma między innymi troszczyć się o efektywność pracy socjalnej, organizować superwizje (analiza pracy z inną osobą) i szkolenia oraz kontrolować i oceniać pracowników. Członkowie samorządu będą mieli obowiązek podnoszenia kwalifikacji i opłacania składek (egzekwowanych w trybie egzekucji administracyjnej). Według rządowego projektu pracownik socjalny musi ukończyć wyższe studia o specjalności "praca socjalna" na pedagogice, politologii, psychologii lub w zakresie nauk o rodzinie. Z tego wynika, że socjologia nie jest odpowiednim wykształceniem. Będzie też trzeba odbyć czteromiesięczny staż w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, organizacjach społecznych, fundacjach, Kościołach i innych instytucjach, jeśli zajmują się pomocą społeczną lub świadczą pracę socjalną. Tak jak dotychczas przewidziano dwa stopnie specjalizacji zawodowej, ale również pięć stopni awansu (nadawane przez centralną i wojewódzkie komisje egzaminacyjne). Osoby, które już nabyły uprawnienia, zachowają je. Z propozycji rządu wynika, że pracownicy socjalni będą musieli obejść się bez niektórych przywilejów, na które liczyli. Zasady pracy socjalnej, które obecnie określa ustawa o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593), za bardzo się nie zmieniają. Pracownicy oczekiwali jednak pewnych przywilejów jako rekompensaty za ich na ogół dość niskie uposażenia. Uprawnienia, które proponuje rząd, to m.in. dodatkowe 10 dni urlopu raz na dwa lata i dodatek w wysokości połowy pensji raz na rok. Także dla pracujących w terenie zwrot kosztów przejazdu do miejsc wykonywania czynności zawodowych i ekwiwalent za odzież i obuwie. Wbrew oczekiwaniom nie mówi się nic się o urlopie dla poratowania zdrowia, dodatku dla pracujących w terenie, prawie do wcześniejszej emerytury, nagrodzie jubileuszowej, odprawie emerytalnej. Źródło: Rzeczpospolita
|
|
