Podyskutuj na ten temat:

- forum

Skorzystaj z ulgi rehabilitacyjnej - omówienie

(aut. Ewa Matyszewska, Gazeta Prawna 16.01.2006; dps.pl 27.01.2006)

Osoby zaliczone do jednej z grup niepełnosprawności lub osoby, na utrzymaniu których pozostają osoby niepełnosprawne, mogą w rozliczeniu za 2005 rok odliczyć od podstawy opodatkowania wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne. Wysokość odliczenia uzależniona jest od rodzaju wydatku.

Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej daje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). Podstawowym warunkiem, jaki trzeba spełnić, aby z odliczenia móc skorzystać, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

• orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub
• decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
• orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Tę zasadę stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe – jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 9120 zł.

Wydatki do odliczenia

Katalog wydatków, jakie podlegają odliczeniu w ramach ulg rehabilitacyjnych, zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem do wydatków na cele rehabilitacyjne dające prawo do pomniejszenia dochodu przed jego opodatkowaniem można zaliczyć:

• adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
• przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
• zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
• zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
• odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
• odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne;
• opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
• utrzymanie przez osoby niewidome psa przewodnika – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym również kwoty 2280 zł;
• opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
• opłacenie tłumacza języka migowego;
• kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia;
• leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo);
• odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-reha-bilitacyjne: osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego oraz osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, a także dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu wymienione wyżej;
• używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
• odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych, a także na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia.

Bez dofinansowania

Wydatki można odliczyć od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

PRZYKŁAD

• Pani Krystyna jest osobą niepełnosprawną. Kupiła samochód osobowy, aby móc nim dojeżdżać na zabiegi lecznicze. Chciałaby odliczyć od dochodu wydatek, jaki poniosła na zakup samochodu. Niestety, nie będzie mogła tego zrobić. Z decyzji w sprawie interpretacji prawa podatkowego Izby Skarbowej w Poznaniu z 11 sierpnia 2005 r. (nr BD-F/415-16/05/z) wynika, że ustawodawca wyraźnie określił, które wydatki uznaje za wydatki poniesione przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, uprawniające osobę niepełnosprawną do dokonania odliczeń od dochodu. Za takie uważa się m.in. wydatki poniesione na: przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, co oznacza, że od dochodu mogą być odliczone tylko i wyłącznie wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, a nie na zakup pojazdu mechanicznego (samochodu).
• Pani Alicja posiada orzeczenie o zaliczeniu jej do I grupy inwalidztwa. Choruje na astmę oskrzelową. W związku ze swoją chorobą kupiła lampę Bioptron, która służy do naświetlań. Czy może ten wydatek odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej? Tak. Zgodnie z decyzją wydaną przez Izbę Skarbową w Gdańsku 19 października 2005 r. (nr BI/415-0090/05), za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się m.in. wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Wydatki na cele rehabilitacyjne podatnik może odliczyć od dochodów wyłącznie wydatki na zakup sprzętu, urządzeń lub narzędzi technicznych, które powinny jednocześnie spełniać trzy warunki: indywidualnego przeznaczenia, niezbędności w rehabilitacji, ułatwiania w wykonywaniu czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Podatniczka jest osobą niepełnosprawną zaliczoną do I grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, w tym z astmą oskrzelową. Jak wynika ze specyfikacji urządzenia typu Bioptron – może ono w sposób naturalny wzmacniać regeneracyjne i utrzymujące równowagę zdolności organizmu, stymulować różnorodne procesy biologiczne w organizmie, a tym samym wzmagać funkcje organizmu. Zatem wydatek poniesiony na zakup lampy Bioptron można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełnione zostały warunki uprawniające do skorzystania z ulgi oraz urządzenie to jest niezbędne w rehabilitacji (na potwierdzenie czego zasadne byłoby posiadanie zaświadczenia lekarskiego).

PODSTAWA PRAWNA

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.)