|
Projekt
rozporządzenia MPiPS z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie szczegółowych
zasad tworzenia, działania i finansowania warsztatów terapii zajęciowej
(DPS Forum, na podstawie MPiPS,
maj 2002)
załączniki
- wzory druków do pobrania
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
z dnia
r.
w sprawie szczegółowych zasad tworzenia, działania i finansowania
warsztatów terapii zajęciowej.
Na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o
rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
(Dz. U. Nr 123, poz. 776 i Nr 160, poz. 1082 z 1998 r. Nr 99, poz.
628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr
162, poz. 1118, i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001,
Nr 95, poz. 1101 i Nr 111, poz. 1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550
i Nr 119, poz. 1249 oraz z 2001 r. Nr 39, poz. 459, Nr 100, poz.
1080, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz. 1792 i
1800) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1
1. Warsztat terapii zajęciowej, zwany dalej "warsztatem",
realizuje zadania w zakresie rehabilitacji społecznej i zawodowej,
zmierzające do ogólnego rozwoju i poprawy sprawności niezbędnych
do prowadzenia przez osobę niepełnosprawną możliwie niezależnego,
samodzielnego i aktywnego życia.
2. Realizacja przez warsztat celu, o którym mowa w ust. 1, odbywa
się poprzez:
1) ogólne usprawnianie,
2) rozwijanie umiejętności wykonywania czynności życia codziennego
oraz zaradności osobistej,
3) przygotowanie do życia w środowisku społecznym, między innymi
przez rozwój umiejętności planowania i komunikowania się, dokonywania
wyborów, decydowania o swoich sprawach oraz rozwój innych umiejętności
niezbędnych w niezależnym życiu, a także poprawę kondycji psychicznej
i fizycznej,
4) rozwijanie umiejętności przy zastosowaniu różnych technik terapii
zajęciowej,
5) rozwijanie psychofizycznych sprawności niezbędnych w pracy,
6) rozwijanie podstawowych oraz specjalistycznych umiejętności
zawodowych, umożliwiających podjęcie pracy w zakładzie aktywności
zawodowej lub innej pracy zarobkowej, albo szkolenia zawodowego.
Rozdział 2
Zasady działania warsztatu terapii zajęciowej
§ 2
1. Warsztat jest placówką pobytu dziennego.
2. Czas trwania zajęć w warsztacie wynosi do 35 godzin tygodniowo
i do 7 godzin dziennie. Ustalenie krótszego niż 35 godzin tygodniowo
wymiaru zajęć powoduje konieczność odpowiedniego zmniejszenia wysokości
finansowania.
3. Zajęcia są prowadzone w warsztacie zgodnie z indywidualnym programem
rehabilitacji i terapii, zwanym dalej "indywidualnym programem",
przygotowanym dla uczestnika warsztatu przez radę programową warsztatu,
o której mowa § 6 ust. 2.
4. Indywidualny program powinien określać w szczególności:
1) formy terapii oraz ich techniczne i organizacyjne dostosowanie
do sprawności psychofizycznej uczestnika,
2) przewidywany zakres terapii,
3) zakres i metody nauki zaradności osobistej,
4) sprawności psychofizyczne niezbędne do podjęcia pracy oraz
metody ich ćwiczenia,
5) formy rehabilitacji społecznej,
6) formy współpracy z rodziną lub opiekunami,
7) osoby odpowiedzialne za realizację programu.
5. Warsztat zapewnia warunki niezbędne do pełnej realizacji indywidualnego
programu.
§ 3
Warsztat działa na podstawie regulaminu organizacyjnego zatwierdzonego
przez pracodawcę prowadzącego zakład pracy chronionej lub inną jednostkę
organizacyjną prowadzącą warsztat. Regulamin organizacyjny warsztatu
określa w szczególności:
1) prawa i obowiązki uczestnika warsztatu,
2) zasady ustalania wysokości środków finansowych otrzymywanych
przez uczestnika warsztatu w ramach treningu ekonomicznego i sposobu
gospodarowania nimi,
3) organizację pracy i zajęć,
4) zasady dowozu uczestników do warsztatu,
5) obowiązki kierownika warsztatu w szczególności w zakresie:
a) zapewnienia odpowiednich warunków pracy i organizowanych
zajęć,
b) planowania urlopów pracowników i przerw wakacyjnych uczestników
warsztatu,
c) zaplanowania rozkładu zajęć w warsztacie.
§ 4
1. Warsztat prowadzi działalność o charakterze niezarobkowym, z
zastrzeżeniem ust. 2.
2. Ewentualny dochód ze sprzedaży produktów i usług, wykonanych
przez uczestników warsztatu w ramach realizowanego programu terapii,
przeznacza się - w porozumieniu z uczestnikami warsztatu - na pokrycie
wydatków związanych z ich zbiorowym uczestnictwem w życiu społecznym
organizowanym przez warsztat.
3. W przypadku gdy wysokość dochodu, o którym mowa w ust. 2, przekracza
w skali miesiąca kwotę odpowiadającą iloczynowi 30% najniższego
wynagrodzenia określonego przez ministra właściwego do spraw pracy,
na podstawie Kodeksu pracy i liczby uczestników warsztatu, o jego
przeznaczeniu decydują strony umowy, o której mowa w § 12 ust. 1.
§ 5
Warsztat jest obowiązany do posiadania i prowadzenia, zgodnie z
przepisami o ochronie danych osobowych:
1) dokumentacji stanowiącej podstawę do zakwalifikowania osoby
niepełnosprawnej do uczestnictwa w warsztacie,
2) dokumentacji zawierającej informacje o miejscu zamieszkania,
stanie rodzinnym uczestnika, jego warunkach mieszkaniowych i bytowych,
3) indywidualnego programu każdego uczestnika w zakresie rozwoju:
a) zaradności osobistej,
b) samodzielności społecznej w tym w wypełnianiu różnych ról
społecznych,
c) form komunikowania się mowy biernej, czynnej, umiejętności
nawiązywania i utrzymywania kontaktów,
d) znajomości i umiejętności uczestniczenia w życiu społeczności
lokalnej,
e) kondycji psychicznej oraz fizycznej sprzyjającej niezależności,
samodzielności i aktywności oraz radzeniu sobie w trudnych sytuacjach,
f) umiejętności niezbędnych we współżyciu i współpracy,
g) umiejętności wykonywania różnych czynności, wynikających
z form terapii zajęciowej,
h) psychofizycznych sprawności niezbędnych w pracy,
i) sprawności ruchowej,
4) indywidualnego zeszytu obserwacji, zawierającego bieżącą
rejestrację przebiegu rehabilitacji oraz okresowe oceny efektów,
a także modyfikację programów rehabilitacji w związku z efektami
podjętych działań,
5) "książki pracy uczestnika warsztatu", wypełnianej
przez uczestnika samodzielnie lub przy pomocy wyznaczonego pracownika
warsztatu, zawierającej następujące dane i informacje: imię i
nazwisko, nazwę pracowni, rodzaj wytworu, opis wykonywanych czynności,
datę ich rozpoczęcia i zakończenia, sposób wykorzystania wytworu,
podpis uczestnika,
6) dokumentacji współpracy z rodzinami lub opiekunami,
7) dokumentacji dotyczącej stanu zdrowia uczestników warsztatu,
8) dokumentacji zawierającej informacje o przyczynach opuszczenia
warsztatu przez osobę niepełnosprawną.
§ 6
1. Pracownikami warsztatu są:
1) kierownik warsztatu,
2) specjaliści do spraw rehabilitacji lub rewalidacji,
3) instruktorzy terapii zajęciowej,
4) pracownik socjalny,
5) pielęgniarka lub lekarz medycyny, w zależności od potrzeb,
6) psycholog,
7) instruktor zawodu, w miarę potrzeb,
8) inne osoby niezbędne do prawidłowego funkcjonowania warsztatu.
2. Pracownicy warsztatu, wymienieni w ust. 1 pkt 1-7, tworzą radę
programową warsztatu, zwaną dalej radą programową.
3. Pracowników warsztatu zatrudnia jednostka prowadząca.
4. Na jedną osobę pracującą bezpośrednio z uczestnikami nie powinno
przypadać więcej niż pięciu uczestników warsztatu.
§ 7
Do zakresu działania rady programowej, należy w szczególności:
1) przygotowanie oraz realizacja indywidualnego programu, dla
każdego uczestnika warsztatu,
2) wskazanie osób odpowiedzialnych za realizację indywidualnego
programu,
3) dokonywanie, z udziałem uczestnika warsztatu, nie rzadziej
niż raz na pół roku, oceny indywidualnych efektów rehabilitacji,
4) modyfikacja indywidualnego programu w zależności od potrzeb
i oceny indywidualnych efektów rehabilitacji,
5) wskazywanie uczestnikowi warsztatu, jego przedstawicielowi
ustawowemu, rodzicom zastępczym lub opiekunowi prawnemu, możliwości
i form dalszej rehabilitacji społecznej i zawodowej,
6) formułowanie opinii odnośnie możliwości określenia swoich potrzeb
i podjęcia decyzji związanej z wydatkowaniem środków finansowych
otrzymywanych przez uczestnika warsztatu w ramach treningu ekonomicznego,
7) dokonywanie wspólnie z powiatowym centrum corocznej oceny efektów
realizacji indywidualnych programów uczestników warsztatu,
§ 8
1. Uczestnik warsztatu biorący udział w ramach indywidualnego programu
w treningu ekonomicznym może otrzymać do swojej dyspozycji środki
finansowe w wysokości nie przekraczającej 20% najniższego wynagrodzenia,
o którym mowa w § 4 ust. 3.
2. Wysokość środków finansowych, o których mowa w ust. 1, oraz
sposób gospodarowania nimi ustala kierownik warsztatu w porozumieniu
z radą programową warsztatu, według zasad określonych w regulaminie
warsztatu, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. W przypadku gdy, osoba niepełnosprawna, w opinii rady programowej,
nie jest zdolna do podjęci decyzji, dotyczących wykorzystania środków
finansowych, o których mowa w ust. 1, o sposobie wykorzystania tych
środków decydują wspólnie kierownik warsztatu, pracownik socjalny
lub inny pracownik warsztatu dobrze znający uczestnika - w porozumieniu
z jego przedstawicielem ustawowym, rodzicami zastępczymi lub opiekunem
prawnym.
Rozdział 3
Zasady tworzenia oraz finansowania warsztatów
§ 9
Pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej lub jednostka organizacyjna,
zwane dalej "jednostkami", zamierzający utworzyć lub prowadzący
warsztat zatwierdza kandydatów do uczestnictwa w warsztacie na podstawie
wskazań do terapii zajęciowej zawartych w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności
wydanym przez właściwy organ.
§ 10
1. Jednostka zamierzająca utworzyć warsztat występuje do właściwego
ze względu na siedzibę warsztatu powiatowego centrum pomocy rodzinie,
zwanego dalej "centrum pomocy", z wnioskiem o dofinansowanie
ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
zwanego dalej "Funduszem", kosztów utworzenia i działalności
warsztatu. Wzór wniosku stanowi załącznik
nr 1 do rozporządzenia.
2. Jednostki prowadzące terapię zajęciową na podstawie przepisów
odrębnych, mogą otrzymać dofinansowanie ze środków Funduszu na utworzenie
i działalność warsztatu, tylko w przypadku, gdy do uczestnictwa
w tym warsztacie zakwalifikowane zostały osoby niepełnosprawne nie
objęte stałą opieką przez te jednostki.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, jednostka zamierzająca utworzyć
warsztat załącza projekt utworzenia warsztatu, zwany dalej "projektem".
4. Projekt powinien zawierać:
1) nazwę oraz określenie siedziby jednostki tworzącej,
2) adres i dokument potwierdzający tytuł prawny do obiektu - lokalu
przeznaczonego na warsztat na okres nie krótszy niż 10 lat,
3) promesę zwolnienia z opłat za użytkowanie obiektu - lokalu
przeznaczonego na warsztat przez okres nie krótszy niż 10 lat
- w przypadku gdy ten obiekt - lokal stanowi własność jednostki
samorządu terytorialnego,
4) aktualny wypis z rejestru sądowego lub inny dokument potwierdzający
osobowość prawną jednostek, a w przypadku nie posiadania osobowości
prawnej - dokument potwierdzający istnienie takiej jednostki,
5) statut jednostki zamierzającej utworzyć warsztat,
6) listę co najmniej 20 kandydatów z określeniem rodzaju niepełnosprawności
i wieku wraz z kopiami orzeczeń o stopniu niepełnosprawności zawierającymi
wskazania do rehabilitacji w formie terapii zajęciowej, wymienionych
na liście osób,
7) plan działalności warsztatu uwzględniający kompleksowy program
rehabilitacyjny oraz formy jego realizacji,
8) propozycje dotyczące obsady etatowej warsztatu, z wyszczególnieniem
liczby, stanowisk i wymaganych kwalifikacji pracowników,
9) preliminarz kosztów utworzenia warsztatu wraz z:
a) kosztorysem ewentualnych prac adaptacyjnych sporządzonym
i podpisanym przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane,
zawierającym wyliczenia poszczególnych pozycji na podstawie
cen jednostkowych stawek i narzutów wraz z podaniem podstawy
kalkulacji,
b) dokumentacją projektową w przypadku modernizacji lub rozbudowy
obiektu,
c) wykazem niezbędnego wyposażenia warsztatu wynikającego z
programu terapii w układzie rzeczowo-finansowym, z podaniem
cen jednostkowych,
d) uzasadnieniem,
10) preliminarz rocznych kosztów działalności warsztatu, z podaniem
ich wielkości dla jednego uczestnika w miesiącu,
11) informację o własnych bądź innych środkach finansowych przeznaczonych
na finansowanie kosztów utworzenia warsztatu lub o braku takich
środków,
12) plan pomieszczeń warsztatu z określeniem celu ich przeznaczenia
i metrażu,
13) regulamin warsztatu podpisany przez kierownika jednostki zamierzającej
utworzyć warsztat,
14) określenie formy opieki medycznej w warsztacie.
5. Ze środków Funduszu, nie mogą być finansowane koszty związane
z przygotowaniem projektu.
6. W przypadku złożenia niekompletnego projektu centrum pomocy w
terminie 14 dni od dnia złożenia projektu, powiadamia w formie pisemnej
o konieczności uzupełnienia dokumentacji.
7. Podanie informacji niezgodnych ze stanem faktycznym stanowi podstawę
odrzucenia wniosku o dofinansowanie ze środków Funduszu.
§ 11
1. Centrum pomocy dokonuje merytorycznej i formalnej oceny projektu
biorąc pod uwagę w szczególności:
1) adekwatność kompleksowego programu rehabilitacji oraz proponowanych
form rehabilitacji i terapii do rodzaju niepełnosprawności uczestników
warsztatu,
2) zgodność projektu z celami i zasadami działania warsztatu,
3) prawidłowość planowanych kosztów utworzenia i działalności
warsztatu określonych w preliminarzach.
2. Centrum pomocy, w terminie 30 dni od dnia przedstawienia projektu
oraz po stwierdzeniu zgodności projektu z celami i zasadami działania
warsztatu oraz po weryfikacji preliminarzy kosztów utworzenia i
działalności warsztatu - przekazuje projekt łącznie z wnioskiem,
o którym mowa w § 10 ust. 1, staroście do rozpatrzenia.
3. Starosta w terminie 14 dni od dnia otrzymania projektu łącznie
z oceną, o której mowa w ust. 1, informuje na piśmie jednostkę zamierzającą
utworzyć warsztat o sposobie rozpatrzenia wniosku.
§ 12
1. Starosta zawiera z jednostką zamierzającą utworzyć warsztat,
której wniosek został pozytywnie rozpatrzony umowę, określającą
warunki i wysokość dofinansowania kosztów utworzenia i działalności
warsztatu terapii zajęciowej.
2. W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się w szczególności:
1) strony umowy,
2) siedzibę i zakres działania warsztatu,
3) liczbę uczestników warsztatu,
4) liczbę pracowników warsztatu oraz nazwy stanowisk,
5) termin rozpoczęcia działalności warsztatu,
6) wysokość środków finansowych niezbędnych do utworzenia (uruchomienia)
warsztatu i jego rocznej działalności - z podziałem na rodzaje
kosztów,
7) sposób finansowania oraz sposób i termin rozliczania kosztów
utworzenia i działalności warsztatu,
8) sposób sprawowania przez starostę kontroli działalności warsztatu
pod względem prawidłowości gospodarowania środkami finansowymi
Funduszu oraz prawidłowości realizacji kompleksowego programu
rehabilitacyjnego, o którym mowa w § 10 ust. 4 pkt. 7,
9) zobowiązanie do dostarczania staroście niezbędnych informacji
i dokumentów dotyczących działalności warsztatu,
10) zobowiązanie do prowadzenia wyodrębnionej księgowości analitycznej
dla działalności warsztatu,
11) zobowiązanie do składania staroście pełnego rozliczenia rocznego
na podstawie przedstawionego do wglądu całościowego bilansu rocznej
działalności jednostki,
12) szczegółowe warunki rozwiązania umowy,
13) zobowiązanie jednostki do zwrotu:
a) całego wyposażenia warsztatu zakupionego ze środków Funduszu
- w przypadku likwidacji warsztatu,
b) całości środków otrzymanych na adaptację dotychczas zajmowanych
przez warsztat pomieszczeń wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi
od dnia wykonania płatności tych środków - w przypadku zmiany
lokalizacji warsztatu w ciągu 10 lat od podpisania umowy z przyczyn
leżących po stronie jednostki prowadzącej,
14) zobowiązanie do zachowania formy pisemnej dla dokonania
zmian w umowie.
3. Plan finansowy warsztatu na rok następny jednostka prowadząca
warsztat składa staroście, nie później niż do dnia 15 października.
4. Strony umowy, o której mowa w ust. 1, corocznie określają, w
formie aneksu do umowy, wysokość środków na działalność warsztatu
w następnym roku, z uwzględnieniem podziału na poszczególne rodzaje
kosztów, zaliczonych do kosztów działalności warsztatów finansowanych
ze środków Funduszu.
§ 13
Przeniesienie na inny podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 4 ustawy,
praw i obowiązków wynikających z prowadzenia warsztatu możliwe jest
za zgodą stron umowy.
§ 14
1. Ze środków Funduszu mogą być dofinansowane następujące koszty
utworzenia warsztatu:
1) Adaptacji pomieszczeń przeznaczonych na warsztat:
a) do 100% kosztów - w przypadku, gdy jednostka zamierzająca
utworzyć warsztat nie prowadzi dochodowej działalności gospodarczej,
nie więcej jednak niż do kwoty stanowiącej iloczyn liczby uczestników
warsztatu i cztero miesięcznego kosztu pobytu uczestnika w warsztacie,
b) do 60% kosztów - w przypadku, gdy jednostka zamierzająca
utworzyć warsztat prowadzi dochodową działalność gospodarczą
lub jest państwową jednostką organizacyjną albo jednostką organizacyjną
samorządu terytorialnego, nie więcej jednak niż do kwoty stanowiącej
iloczyn liczby uczestników warsztatu i dwu miesięcznego kosztu
pobytu uczestnika w warsztacie,
2) wyposażenia warsztatu, w tym zakupu samochodu dostosowanego
do przewozu osób niepełnosprawnych, nie więcej jednak niż do kwoty
stanowiącej iloczyn liczby uczestników warsztatu i dwu i pół miesięcznego
kosztu pobytu uczestnika w warsztacie.
2. Pierwszą transzę środków Funduszu starosta przekazuje na cele
wymienione w ust. 1 w wysokości określonej w umowie, o której mowa
w § 12 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia podpisania umowy.
§ 15
1. Centrum pomocy dokonuje oceny przedłożonego rozliczenia kosztów
utworzenia warsztatu, w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnej
dokumentacji.
2. Przyjmuje się, że terminem utworzenia warsztatu jest dzień akceptacji
przez starostę rozliczenia kosztów utworzenia warsztatu, z zastrzeżeniem
ust. 3.
3. Dofinansowanie ze środków Funduszu kosztów działalności warsztatu
przysługuje od dnia rozpoczęcia zajęć przez uczestników warsztatu.
§ 16
1. Jednostka prowadząca, może złożyć wniosek o dofinansowanie zwiększonej
liczby uczestników warsztatu nie wcześniej niż po upływie dwóch
lat, od dnia, o którym mowa w § 15 ust. 3. Wzór wniosku stanowi
załącznik nr 2 do rozporządzenia.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 należy dołączyć:
1) informację o:
a) liczbie kandydatów na uczestników warsztatu wraz z określeniem
rodzaju ich niepełnosprawności,
b) posiadaniu przez kandydatów na uczestników warsztatu aktualnych
orzeczeń o stopniu niepełnosprawności zawierających wskazanie
do terapii zajęciowej,
2) kompleksowy program rehabilitacyjny kandydatów na uczestników
warsztatu oraz formy jego realizacji,
3) informacje na temat warunków lokalowych, rzeczowych, organizacyjnych
i kadrowych umożliwiających przyjęcie zwiększonej liczby uczestników.
§ 17
Przy rozpatrywaniu wniosków, o
których mowa w § 16, przepisy § 10 ust. 5 - 7 i § 11 stosuje się
odpowiednio.
§ 18
1. Dofinansowanie zwiększonej liczby uczestników następuje na warunkach
i zasadach określonych w aneksie do umowy, o której mowa w § 12
ust. 1.
2. Nowi uczestnicy warsztatu rozpoczynają zajęcia od dnia rozpoczęcia
dofinansowania ze środków Funduszu kosztów ich pobytu w warsztacie.
§ 19
1. Do kosztów działalności warsztatu finansowanych ze środków Funduszu
zalicza się:
1) wynagrodzenie pracowników warsztatu, dodatkowe wynagrodzenie
roczne oraz należne od pracodawcy składki od tego wynagrodzenia
na ubezpieczenia społeczne, a także składki na Fundusz Pracy i
Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz odpisy na
zakładowy fundusz świadczeń socjalnych - w przypadku ich ponoszenia,
2) koszty materiałów, energii, usług materialnych i usług niematerialnych,
niezbędnych do funkcjonowania warsztatu,
3) koszty dowozu uczestników lub koszty eksploatacji samochodu
związane z realizacją programu rehabilitacyjnego i niezbędnej
obsługi działalności warsztatu,
4) koszty szkoleń pracowników warsztatu związanych z działalnością
warsztatu,
5) koszty ubezpieczenia uczestników,
6) koszty ubezpieczenia mienia warsztatu,
7) środki finansowe, o których mowa w § 8 ust. 1,
8) koszty wycieczek organizowanych dla uczestników warsztatu,
9) koszty materiałów do terapii zajęciowej w pracowniach, w tym
w pracowni gospodarstwa domowego.
2. Za zgodą stron umowy, o której mowa w § 12 ust. 1, do 3% środków
Funduszu przeznaczonych na pokrycie rocznych kosztów działalności
warsztatu można przeznaczyć na niezbędną wymianę zużytego wyposażenia
warsztatu lub jego dodatkowe wyposażenie.
§ 20
Środki Funduszu są przekazywane zgodnie z umową, o której mowa
w § 12 ust. 1, na konto jednostki prowadzącej warsztat.
§ 21
Jednostki, o których mowa w § 10 ust. 1 lub § 16 ust. 1, nie mogą
posiadać wymagalnych zobowiązań wobec Funduszu.
§ 22
1. Jednostka prowadząca składa u starosty kwartalne informacje
o wydatkowaniu środków Funduszu, nie później niż do 5 dnia miesiąca
następującego po okresie rozliczeniowym.
2. Odsetki naliczane przez bank od środków Funduszu, przekazanych
na konto warsztatu nie zwiększają limitu środków przekazanych warsztatowi
na jego działalność w okresie sprawozdawczym. Odsetki te są wykazywane
w kwartalnych informacjach o wydatkowaniu środków Funduszu, o których
mowa w ust. 1 oraz w rozliczeniu rocznym, o którym mowa w § 12 ust.2
pkt. 11.
3. Starosta, po przyjęciu informacji, o których mowa w ust. 1,
przekazuje jednostce prowadzącej warsztat, nie później niż do 25
dnia miesiąca rozpoczynającego kwartał, środki finansowe na ten
kwartał, pomniejszone o kwotę odsetek, o których mowa w ust. 2.
§ 23
1. Jednostka prowadząca składa u starosty roczne sprawozdanie z
działalności rehabilitacyjnej i wykorzystania środków finansowych
warsztatu, zwane dalej "sprawozdaniami", w terminie do
dnia 1 marca następnego roku.
2. Sprawozdanie, powinno zawierać w szczególności:
1) listę uczestników warsztatu i rodzaje ich niepełnosprawności,
2) poziom frekwencji uczestników warsztatu w poszczególnych miesiącach
roku sprawozdawczego,
3) charakterystykę i efekty terapii zajęciowej, zwłaszcza w zakresie
zaradności osobistej i samodzielności uczestników,
4) rozliczenie roczne, o którym mowa w § 12 ust. 2 pkt. 11,
5) informację o wykorzystaniu przez warsztat środków finansowych,
z uwzględnieniem kwot uzyskanych ze sprzedaży produktów i usług,
o których mowa w § 4 ust. 2 i 3,
3. Sprawozdanie stanowi podstawę do dokonywania corocznej oceny
działalności rehabilitacyjnej warsztatu.
Rozdział 4.
Przepisy końcowe
§ 24
Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Socjalnej z dnia 26 sierpnia
1998 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia działania i finansowania
warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. Nr 118, poz. 764 z 1999 r.
Nr 60, poz. 648 oraz z 2001 r. Nr 74 poz. 794).
§ 25
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
W porozumieniu:
Minister Zdrowia Minister Pracy i Polityki Społecznej
UZASADNIENIE
Przedłożony projekt rozporządzenia stanowi konsekwencję zmian w
ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wprowadzonych
ustawą z dnia 17 grudnia 2001 o zmianie ustawy o pomocy społecznej,
ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach
dopuszczalności przerywania ciąży, ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ustawy o
systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
1. W związku z przekazaniem niektórych zadań realizowanych dotychczas
przez Oddziały lub centralę PFRON do samorządu powiatowego dostosowano
dotychczas obowiązujące zasady postępowania przy organizowaniu warsztatu
oraz finansowaniu kosztów jego utworzenia i działalności. I tak:
1) dotychczasowe kompetencje oddziału PFRON w zakresie przyjmowania
i oceny wniosków jednostek zamierzających zorganizować warsztat
zostały przekazane do powiatowego centrum pomocy rodzinie (§ 10),
2) nadano staroście kompetencje do rozpatrywania wniosków dotyczących
zorganizowania warsztatu i zawierania umów w tym zakresie, a także
do rozpatrywania wniosków dotyczących zwiększenia liczby uczestników
w warsztacie działającym (§11 ust.2,§12 ust 1),
3) ustalono formy rozpatrywania wniosków o dofinansowanie ze środków
PFRON kosztów zorganizowania i działalności warsztatu (§ 11 ust.
1 i ust. 2),
2. W związku z utratą przez Zarząd PFRON kompetencji do określania
szczegółowych zasad realizacji zadań ustawowych, na które środki
PFRON przekazywanie są w trybie rozporządzenia Rady Ministrów w
sprawie algorytmu przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych jednostkom samorządowym (Dz. U. Nr 23 poz.
223), określono szczegółowo procedury w zakresie postępowania dotyczącego
organizowania warsztatu, a także rozszerzenia działalności warsztatu
już istniejącego poprzez zwiększenie liczby uczestników przyjmowanych
do warsztatu (m. in. §10 ; §11; §14; §16; §17; §18).
1) określono szczegółowo wzory wniosków obowiązujących w postępowaniu
dotyczącym organizowana i działalności warsztatu, (załączniki
nr 1 i 2),
2) ustalono górną granicę dofinansowania ze środków PFRON kosztów
adaptacji pomieszczeń przeznaczonych na warsztat oraz kosztów
wyposażenia tworzonego warsztatu (§ 14),
3) nałożono na powiatowe centrum pomocy rodzinie obowiązek dokonania
oceny przedstawionego przez jednostkę organizującą warsztat rozliczenia
kosztów zorganizowania warsztatu (§ 15 ust. 1),
4) określono zawartość załączników do wniosku o zwiększenie liczby
uczestników warsztatu wskazując na zakres niezbędnych do przedstawienia
informacji (§16 ust. 2),
5) ustalono termin rozpoczęcia zajęć przez nowych uczestników
warsztatu (§ 18 ust. 1 i 2).
Ponadto:
1. Szczegółowo sprecyzowano zakres obowiązków i uprawnień rady programowej
warsztatu. Funkcje przypisane radzie programowej związane są głównie
z działaniami na rzecz i w interesie uczestników warsztatu, a nie
dyscyplinującymi wobec nich (§ 7).
2. Zobowiązano jednostkę prowadzącą warsztat do opracowania regulaminu
warsztatu określającego miedzy innymi (§ 3):
1) prawa i obowiązki uczestnika warsztatu,
2) zasady ustalania wysokości środków finansowych, o których mowa
w § 8 ust. 1 i sposobu gospodarowania nimi,
3) organizację pracy i zajęć,
4) zasady dowozu uczestników do warsztatu,
5) obowiązki kierownika warsztatu między innymi w zakresie:
d) zapewnienia odpowiednich warunków pracy i organizowanych
zajęć,
e) planowania urlopów pracowników i przerw wakacyjnych uczestników
warsztatu,
f) zaplanowania rozkładu zajęć.
3. Wskazano na warunki, jakie powinny spełniać jednostki ubiegające
się o dofinansowanie ze środków PFRON kosztów zorganizowania warsztatu
albo o rozszerzenie działalności warsztatu już funkcjonującego (brak
wymagalnych zobowiązań wobec PFRON) (§ 21).
Ocena przewidywanych skutków społeczno-gospodarczych wynikających
z projektu rozporządzenia:
1. Podmioty objęte rozporządzeniem:
Przepisy rozporządzenia dotyczyć będą:
- starostów,
- powiatowych centrów pomocy rodzinie,
- pracodawców prowadzących zakłady pracy chronionej,
- inne jednostki organizacyjne,
- osób niepełnosprawnych,
2. Wpływ rozporządzenia na finanse publiczne, rynek pracy i rozwój
regionalny.
Wprowadzenie w życie projektu rozporządzenia nie spowoduje skutków
finansowych dla budżetu państwa w postaci zwiększenia wydatków bądź
zmniejszenia dochodów. Regulacje dotyczące dofinansowania kosztów
tworzenia i rozszerzania warsztatów terapii zajęciowej przez starostów
powinny przyczynić się do bardziej efektywnego i racjonalnego gospodarowania
środkami Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
albowiem powiat ma najlepsze rozpoznanie potrzeb w zakresie tworzenia
warsztatów terapii zajęciowej, które stanowią placówkę stwarzającą
osobom niepełnosprawnych z upośledzeniem uniemożliwiającym aktualne
podjęcie pracy, możliwość udziału w rehabilitacji społecznej i zawodowej
przez terapię zajęciową, co w odpowiednim czasie skutkuje zatrudnieniem
tych osób w zakładach aktywności zawodowej, zakładach pracy chronionej
lub na otwartym rynku pracy.
Powyższe regulacje powinny pozytywnie wpłynąć na rynek pracy, oraz
sytuację i rozwój regionalny, jednakże analiza efektywności jest
trudna do oszacowania.
Zmiany powyższe nie będą miały wpływu na konkurencyjność gospodarki.
3. Konsultacje:
Projekt rozporządzenia będzie podlegał uzgodnieniom międzyresortowym
i konsultacjom społecznym.
Wstępna opinia o zgodności projektu z prawem Unii Europejskiej:
Proponowane w projekcie regulacje nie są objęte przepisami obowiązującymi
w Unii Europejskiej.
|
