wstecz

Poznań bez barier - co przyniosła akcja

(aut. margo, Gazeta Wyborcza 2.12.2003; DPS Forum 9.12.2003)

Co się zmieniło po naszej akcji "Poznań bez barier"

Osoby na wózkach nie mają już kłopotów w Urzędzie Miasta przy ul. Libelta, część pracowników Urzędu Wojewódzkiego zaczęła się uczyć języka migowego, a pierwsi niewidomi już za dwa tygodnie będą mogli wygodniej korzystać z autobusów MPK.

Podczas naszej akcji "Poznań bez barier" tropiliśmy miejsca, do których niepełnosprawni nie mogą się dostać, gdzie są źle traktowani lub dyskryminowani. Pomagali nam w tym: jeżdżący na wózku Norbert Kamiński, niesłyszący Ryszard Kasiborski i niewidoma Jolanta Lesik.

Teksty o naszych wspólnych wędrówkach po mieście ukazywały się w "Gazecie" w lipcu. Potem pytaliśmy dyrektorów instytucji, które były dla niepełnosprawnych "nie do zdobycia", co zmierzają z tym zrobić. Część z nich mówiła nam o planach przebudowy (np. w urzędzie przy ul. Libelta), inni o dokształcaniu personelu (m.in. w Urzędzie Wojewódzkim), jeszcze inni zapewniali, że pracownicy, którzy byli niegrzeczni wobec inwalidów, zostaną pouczeni.

W urzędzie przy ul. Libelta parter został przebudowany i niepełnosprawni mają tam wolny dostęp. Dowiedzieliśmy się, że część pracowników UW uczy się języka migowego. Mamy też sygnały, że osoby niepełnosprawne są teraz lepiej traktowane w operze i Urzędzie Miasta. Nadal niepełnosprawni nie mogą jednak odwiedzić Biblioteki Raczyńskich, a w kinach muszą zajmować miejsce tuż pod ekranem.

Informator dla niepełnosprawnych poznaniaków (źródło)

Poznański "Informator dla osób niepełnosprawnych i ich rodzin" ukaże się za ok. dwa tygodnie. Można w nim znaleźć m.in. kartę praw osób niepełnosprawnych, informacje o tym, jakie ulgi przysługują niepełnosprawnym np. na poczcie, w muzeum albo w pracy. W książce jest też wykaz organizacji pozarządowych działających na rzecz osób niepełnosprawnych, placówek zapewniających wsparcie niepełnosprawnym i ich rodzinom oraz adres wybranych stron internetowych dla i o niepełnosprawnych. Niebieska książka zostanie wydana w nakładzie 3 tys. egzemplarzy. Można będzie ją dostać w Urzędzie Miasta. Egzemplarze zostaną też rozesłane do organizacji zajmujących się problemami niepełnosprawnych.

Przygotowana została również wersja dla niewidomych na kasetach. Niedługo będzie też można otrzymać płytę o niepełnosprawnych w UE. Niebieski informator jest pierwszą częścią serii przygotowanej dla niepełnosprawnych.

Rozmowa z pełnomocnikiem ds. osób niepełnosprawnych Urzędu Miasta (aut. Małgorzata Lampa) (źródło)

Małgorzata Lampa: Co może Pani powiedzieć w języku migowym?

Dorota Potejko, pełnomocnik ds. osób niepełnosprawnych: - Nic nie mogę powiedzieć.

ML: Podczas naszej akcji "Poznań bez barier" mówiła Pani, że zamierza się uczyć tego języka...

DP: - Owszem, zmieniłam jednak zdanie po rozmowie z tłumaczami języka migowego i osobami już się uczącymi. Nawet jeśli nauczyłabym się tych podstawowych 500-800 znaków, to po dwóch-trzech miesiącach wszystko bym zapomniała. Zbyt rzadko mam kontakt z osobami głuchymi, aby nauczyć się płynnie migać. Doszłam więc do wniosku, że lepiej będzie inaczej to zorganizować.

ML: Czyli jak?

DP: - Chcemy, aby powstał bank tłumaczy. Głuchy zgłaszałby do nas, że chce załatwić coś w urzędzie, a my na dzień i godzinę wzywalibyśmy z naszego banku tłumacza.

ML: Czy kończący się rok 2003 faktycznie był w Poznaniu Rokiem Osób Niepełnosprawnych?

DP: - To zależy, czego od niego oczekiwaliśmy. Na pewno więcej i głośniej mówiło się o niepełnosprawnych. Nie ma chyba osoby, która by nie wiedziała, że rok 2003 jest rokiem osób niepełnosprawnych. Myślę, że jest to pierwszy krok, rok, w którym powstało wiele pomysłów, które będą realizowane w następnych latach.

ML: A działania?

DP: - Też jest ich sporo. Za ok. dwa tygodnie zostanie wydany poznański "Informator dla osób niepełnosprawnych i ich rodzin" [pokazujemy go w ramce obok - przyp. red.]. Mniej więcej w tym samym czasie 50 pierwszych niewidomych otrzyma "pilociki" (specjalne nadajniki). Niewidomy stojący na przystanku będzie wysyłał sygnał z "pilocika" do nadjeżdżającego autobusu, informując że stoi na przystanku. Kierowca zobaczy na pulpicie zapaloną lampkę i będzie wiedział, że na następnym przystanku czeka niewidomy. Na "pilocika" niepełnosprawny otrzyma informację, że autobus zbliża się do przystanku. To bardzo ułatwi poruszanie się po mieście niewidomym. Ponadto jesteśmy w trakcie organizowania specjalnego Centrum Informacji dla Osób Niepełnosprawnych.