wstecz

Wzornictwo dla niepełnosprawnych

(aut. Izabela Jopkiewicz, Gazeta Wyborcza 12.10.2003; DPS Forum 15.10.2003)

Młodzi projektanci w Warszawie

Prace młodych projektantów, które powstały w Katedrze Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych zaprezentowane będą w środę w Warszawie. Uczestnicy konferencji dotyczącej wzornictwa dla osób niepełnosprawnych (w tym również producenci specjalistycznego sprzętu) zobaczą m. in. czapkę nietopkę, kąpidło, zegarek dla niewidomych, kosze na zakupy mocowane do wózków inwalidzkich oraz przyczepę rowerową umożliwiającą przewóz wózków

Michał Mirski jest autorem pracy dyplomowej pt. "Pojazd kołowy napędzany siłą mięśni służący do przewozu osób i towarów". Prototyp wykonany przez projektanta służy nie tylko sprawnemu rowerzyście. Może on przewozić nie tylko towar czy pasażera, ale również wózek inwalidzki

Izabela Jopkiewicz: Skąd pomysł na taką właśnie pracę dyplomową?

Michał Mirski: - W Holandii widziałem dziwne wehikuły na bazie roweru. Jako mechanik rowerowy- hobbysta pomyślałem, że zaprojektowanie pojazdu, który pozwoliłby przewozić ludzi czy towary to dobry pomysł. Jest to rzecz praktyczna, powstaje przecież coraz więcej ścieżek rowerowych. Połączyłem więc rower z platformą z jednym kołem, którą łatwo złożyć. Kierowca takiego pojazdu to osoba aktywna, pasażer - starsza, zmęczona...

...lub niepełnosprawna.

- Dokładnie. Koncepcja przewozu wózków pojawiła się później. Prof. Popek podpowiedział mi takie rozszerzenie projektu. Zamontowałem na platformie szyny do ustawienia wózka.

Te szyny, to nie jedyny pomysł dla niepełnosprawnych. Co jeszcze wymyśliłeś dla ludzi poruszających się na wózkach?

- Właściwie to przetworzyłem pomysł pani Beaty Zwarry, która porusza się na wózku i jeździ na wycieczki rowerowe. Mówiła, że trzyma się ręką roweru jednego z uczestników. To podpowiedziało mi, żeby zrobić łącznik między wózkiem i rowerem, ręka przecież szybko słabnie.

Jakie szanse widzisz dla swoich projektów, czy mogą trafić do produkcji przemysłowej?

- To moje marzenie. Praca powstała w skali 1:1, zbudowałem ją własnymi rękoma i ze studenckiego budżetu. To wszystko działa i nie jest drogie. Gdyby ktoś zainteresował się moim pomysłem, byłoby wspaniale.