wstecz

Synonim padaczki

(aut. M. L., Express Bydgoski 25.11.2003; DPS Forum 7.12.2003)

- Padaczka stanowi jedno z najczęściej spotykanych schorzeń układu nerwowego, występuje u około 0,5-1 proc. mieszkańców krajów rozwiniętych. Ostatnio obserwuje się gwałtowny wzrost częstości padaczki u osób w wieku dojrzałym i podeszłym - wyjaśnia dr Barbara Litwin, neurolog.

Padaczką nazywa się stan chorobowy, który przejawia się nawracającymi zaburzeniami czynności mózgu w postaci rozmaitych napadów. Napady te przebiegają najczęściej, ale nie wyłącznie z utratą przytomności. Objawy kliniczne napadu zależą od tego, jaka struktura czynnościowo-anatomiczna bierze w nim udział. O padaczce mówimy wtedy, kiedy napady powtarzają się. Znane są liczne postacie napadów padaczkowych. U chorego może występować jeden rodzaj napadów lub kilka w różnych kombinacjach.

Uogólnione i częściowe

W sposób uproszczony napady padaczkowe można podzielić na: uogólnione i częściowe: Wśród uogólnionych najczęściej spotykane są: napady nieświadomości występujące u dzieci. W takcie napadu dziecko przerywa czynność, którą aktualnie wykonuje, nieruchomieje, patrzy przed siebie lub zwraca gałki oczne ku górze i nie odpowiada na pytania. Nie upada. Czasem dołączają się do tego np. ruchy palcami lub ustami. Po chwili świadomość powraca, ale chory nie zdaje sobie sprawy, co zaszło. Napady przebiegające z drgawkami i utratą przytomności zwane dawniej napadami dużymi są najbardziej znaną postacią napadów padaczkowych i stanowią wśród dużej grupy społeczeństwa synonim padaczki.

Napady częściowe proste przebiegają bez zaburzeń świadomości, charakteryzują się np., występowaniem napadu drgawek lub napadowych zaburzeń czucia w obrębie jednej połowy ciała. Natomiast napady częściowe złożone dawniej zwane skroniowymi są najczęściej spotykanymi typami napadów u osób dorosłych - przebiegają z zaburzeniami świadomości, które przeważnie jednak nie są zbyt głębokie, co ułatwia choremu opisanie przeżytych halucynacji. Na napad skroniowy składają się najrozmaitsze elementy: halucynacje wzrokowe, słuchowe (motyw muzyczny, fragmenty rozmowy, postacie baśniowe), napadowe żucie, mlaskanie, wysuwanie języka, poprawianie i szarpanie odzieży, pojawienie się złudzeń pamięciowych (deja vu).

Pierwotna i objawowa

Tradycyjnie dzieli się padaczkę na pierwotną (samoistną) i objawową. Najczęściej spotykane przyczyny padaczki objawowej to: urazy płodu, wady rozwojowe, urazy i guzy mózgu, choroby naczyniowe mózgu (naczyniaki, miażdżyca, ogniska udarowe), alkoholizm, przebyte zapalenie opon i mózgu. Dla ustalenia przyczyn padaczki niezbędne jest wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego głowy oraz badanie EEG głowy.

Pacjenci ze zdiagnozowaną padaczką systematycznie przyjmują leki przeciwpadaczkowe. Niestety, nie wszystkie w pełni przynoszą ustąpienie napadów - pełną kontrolę leczenia. Wprowadzone są leki nowej generacji bardziej zabezpieczające pacjenta przed napadami oraz dające mniej objawów ubocznych.