wstecz

Seksualność niepełnosprawnych

(aut. Iwona Czarnacka, Wieczór Wrocławia 24.11.2003; DPS Forum 8.12.2003)

Oni też chcą się kochać

Dwudniowa konferencja poświęcona seksualności niepełnosprawnych.

Ania i Łukasz są w sobie zakochani, ale nie mogą rozpocząć współżycia, ponieważ mama Ani nie zgadza się na to. A dziewczyna mamie się nie sprzeciwi.

Seksualność i erotyka to słowa, które rzadko padają w kontekście problemów osób niepełnosprawnych. Tymczasem osoby, które nie mogą chodzić, nie widzą lub nie tak szybko rozumują jak tzw. normalni ludzie, nie przestają odczuwać pożądania. - O ich seksualności i problemach z tym związanych nigdy się nie rozmawia - mówi Małgorzata Gorący, wiceprezes Sejmiku Osób Niepełnosprawnych. Sejmik zorganizował we Wrocławiu w miniony weekend konferencję o seksualności niepełnosprawnych. Spotkali się podczas niej nauczyciele, rodzice, specjaliści oraz osoby niepełnosprawne.

Chcą być ze sobą

Anna i Łukasz są opóźnieni umysłowo. Oboje pomagali w prowadzeniu warsztatów. Ona ma 22 lata, on 25. Kochają się i są razem od ponad roku. Ale ten pierwszy raz wciąż mają przed sobą. Wiedzą, że muszą się zabezpieczyć, wiedzą nawet w jaki sposób. Planują ślub. Między nimi jest wiele ciepła i czułości. Bez oporów opowiadają mi o swoim życiu. - Raz mieliśmy stosunek. Całowaliśmy się i byliśmy nago - opowiada Łukasz. - Nie było stosunku - wyjaśnia Ania. - Do pokoju weszła moja mama. To ona mi nie pozwala. - Aniu nie martw się, w końcu pozwoli - pociesza dziewczynę jej narzeczony. - Każdy człowiek jest stworzony, żeby być z kimś. Są wzruszający i nie ma nic śmiesznego w tych dylematach dorosłych w końcu ludzi. Nie wstydzą się, że o swoich intymnych sprawach opowiadają obcej osobie.

Nie odmawiać odpowiedzialności

- Bo oni mają coś, co u tzw. normalnych par występuje rzadko. Bezwzględną szczerość i uczciwość - mówi Małgorzata Gorący. - Przeszli już swoją drogę cierniową. Nie można osobom opóźnionym odmawiać poczucia odpowiedzialności. - Osoby niepełnosprawne intelektualnie są w stanie założyć rodzinę i dobrze w niej funkcjonować - podkreśla Piotr Piechaczyk, psycholog. - Potrzebują tylko niewielkiego, fachowego wsparcia oraz mieszkań chronionych. Taki system funkcjonuje w USA. U nas niestety nie.

*Imiona bohaterów zostały zmienione

Ryszard Smoliński, lekarz seksuolog:

Problemy osób niepełnosprawnych można podzielić na trzy grupy. U osób upośledzonych fizycznie mogą być problemy związane z akceptacją ułomności swojego ciała. W tym wypadku potrzebna jest psychoterapia. Często także seks sprawia trudności techniczne. To wszystko kwestia edukacji, poradnictwa. Po drugie, u osób upośledzonych intelektualnie należy zadbać o zabezpieczenia antykoncepcyjne (i nauczyć hamulców, których nie mają). W tym wypadku także ich opiekunowie powinni przejść szkolenie. Po trzecie, bywają osoby niepełnosprawne, które mają problemy z własną seksualnością. Nie mogą uprawiać seksu z przyczyn fizycznych, ale to nie znaczy, że przestali o nim myśleć.